Stel je eens voor…

Stel je eens voor dat je een prinses was, wachtend op haar prins op het witte paard. Of een ridder, strijdend zij aan zij. Of wat als je monsters kon verslaan, monsters die misschien wel bestaan? Een drakentemmer zijn, een tovernares wezen of misschien wel speciale krachten bezitten?

Of zou jij niet op je elfde een brief willen ontvangen dat je eigenlijk een tovenaar of tovenares bent en dat ze je op Hogwarts verwachten?

Mensen kunnen geweldig fantaseren, maar waar komen al deze fantasieen vandaan? Hoe bedenk je de amazones, vrouwelijke krijgers met maar 1 borst, zodat ze beter pijl en boog kunnen schieten? Of waar komt het idee van een cycloop vandaan, een reus met maar een oog?

Soms is onze wereld ZO saai! En dan moet je zelf maar actie ondernemen.

Advertenties

Stad zonder hart

Rotterdam is, net als Middelburg, in de tweede wereldoorlog compleet plat gebombardeerd. Zonde van zo’n mooie stad. Van deze bombardering is een symbolisch beeld gemaakt. Het monument heet De verwoeste stad, maar is beter bekend als Jan Gat.

Stadsgedicht 14 mei 1940

Ze verbrandden steden als grofvuil.
Hun handen hingen schuil achter helse
machines. Rouwnagels zonder rouw.

Geen graven. Alleen raven als roet.
En rook voor de zon.

Pijn verdicht tot een stille schreeuw
blijft voorgoed in ons haken.
Ik ken die schreeuw. Wie zijn

verleden niet kent,
begrijpt de toekomst niet.

Glimlachend ademt de stad.
Bij het slaande hart waar ooit een gat was,
bij deze smekende armen, zweren we nu.

De woorden zijn gloeiende
gloeiende kooltjes in ons oog:
nooit    meer    haat

Jana Beranova

Geometrie

’s Middags hebben we een kubuswoning bezocht. Ik was heel benieuwd hoe zo’n woning er van binnen uit zag. We moesten eerst een hoop trappen op en dan kwamen we in een ini-mini huisje. De muren waren schots en scheef en de ruimte werd erg krap door het trappenhuis.

Ik vond het wel erg interessant om binnen te kijken, want vanaf de buitenkant kon ik me er niet veel van voorstellen. Qua architectuur is dit echt een hoogstandje! Geweldig dat creatievelingen bedacht hebben dat een huis niet altijd recht toe recht aan hoeft te zijn. Maar toch zou ik er nooit kunnen wonen. Ik kon geen rustpunten vinden en ik houd echt van een klassieke bouwstijl. Ik heb ook meer ruimte nodig, ik zou me in dit huis echt opgejaagd voelen. Wat wel een pluspunt was, was het uitzicht vanuit de keuken, je keek zo de stad in.

Hierna hebben we door Rotterdam gelopen en architectuur bekeken. Mooi om te zien dat oude gebouwen naast jaren 30 gebouwen staan en dat er daarnaast weer nieuwe gebouwen komen. Ik vind het een mooie gedachte, oud en nieuw combineren. Het oude behouden is zeker een pluspunt, want zo blijft ook de historie van een stad zichtbaar bestaan.

Ook zijn we in het gebouw de Maas naar de bovenste (twintigste) verdieping geweest om zo de skyline van Rotterdam te mogen bekijken. We hebben goed kunnen zien dat de oude stad erg klein is vergeleken met wat Rotterdam nu is. Ik vond dit echt het hoogtepunt van de dag. Geweldig dat uitzicht! Ik heb er echt van genoten en vond het jammer dat het zo snel voorbij was.

Zing!

In het onderwijsmuseum zie je -hoe kan het ook anders- alles wat dan ook maar met onderwijs te maken heeft. Telkens wordt er een speciale tentoonstelling gemaakt over een bepaald vakgebied of over iemand die belangrijk is geweest voor het onderwijs in ons land. En dit allemaal naast de vaste collectie! Op dit moment (en nog een dag na het posten van dit bericht) is het de tentoonstelling Zing!, waar we met de minor naar toe zijn geweest.

Muziek maken is leuk!

En het heeft een positieve invloed op de intelligentie. Dat toont wetenschappelijk onderzoek tenminste aan. Maar er is meer: muziek maken is goed voor de taalontwikkeling en de concentratie, het ondersteunt de motorische ontwikkeling en… het vormt een prima uitlaatklep voor onze emoties!

Met elkaar, nog leuker!

Samen muziek maken is goed voor het groepsgevoel, de sociale vaardigheden en de discipline. En we doen het graag! Zeker als er gezongen gaat worden. Ouderen zingen direct mee met de Zilvervloot, vijftigers met Ik ben lekker stout, dertigers met Op een onbewoond eiland en… kinderen van nu gaan uit hun dak bij het Junior Songfestical.

Overal en altijd!

Trouwens… welke rol speelt muziek wel niet in ons leven?! In de wieg, op het werk, bij het winkelen en op feesten. Zelfs bij de herdenking van een overledene. En als er geen muziek te horen is, vallen we terug op onze eigen mp3-speler. Dat moet zijn uitwerking hebben op het muziekonderwijs! Of toch niet?

Door middel van acht thema’s proberen ze bij de tentoonstelling Zing! antwoord te geven op vragen die mensen kunnen hebben over zang en muziek.

Nadat we bij Zing! hebben rondgekeken, mochten we de rest van het museum bekijken. En dat was eigenlijk wel uniek: vanaf 1 april gaat het verhuizen. We hebben dus op de valreep het museum in Rotterdam nog kunnen bekijken. In de rest van het museum waren er talloze dingen te bewonderen. Er was een speciale tentoonstelling over Erasmus, wandplaten werden getoond, handwerken waren te zien en wat ik het leukste vond: de geschiedenis van het onderwijs. Je werd meegenomen van de 8e eeuw tot 1960. Ze hadden enkele voorbeelden tentoongesteld.

Flashmob

Afgelopen maandag had groep 7/8b een verrassing voor alle leerlingen en leerkrachten van de Vossenburch. Om 10 over 1 galmde ineens muziek over het schoolplein. Het lied Ai Se Eu Te Pego van Michael Telo werd gebruikt voor een heuse flashmob! De kinderen hadden een dansje ingestudeerd en begonnen spontaan te dansen. De bedoeling was om zoveel mogelijk andere kinderen en leerkrachten mee te laten doen. Het lied heeft drie keer gedraaid en op den duur deed iedereen mee! Het was erg leuk om te zien, al die dansende kinderen op het plein in het zonnetje! Erg leuk om een keer mee te maken.

Een Braziliaanse moeder kwam nog wel even vragen of we wisten wat de tekst betekende, want de tekst is niet zo heel gepast.

Doldwaze juf

En ook ik heb natuurlijk zelf de hand gelegd aan de materialen die de kinderen moesten gebruiken tijdens de les van Jean Tinguely. De groepsleerkracht wist namelijk niet zo goed of de klei goed zou werken, hoeveel klei je nodig zou hebben en op welke punten je moest letten als je je machine op ging bouwen. Maar gelukkig was ik er, degene die wel eens even ging proberen een doldwaze machine in elkaar te zetten.

En stiekem he… was dit best leuk om te doen!

Het begin van het eind

Uiteraard komt er ook voor mij een einde aan de kinderkunstweek. Eigenlijk is voor mij het einde dinsdag al begonnen. Op woensdag en donderdag hebben de kinderen namelijk gewone lessen (op deze dagen staat een andere juf voor de klas) en morgen maken de kinderen al het werk af dat nog niet af was. Helaas kan ik er deze dag niet bij zijn, omdat ik andere verplichtingen heb.

Aankomende woensdagavond is de spetterende tentoonstelling van al het moois dat er door heel de school gemaakt is. Hierbij wordt er extra aandacht besteed aan datgene wat de kinderen hebben gedaan en niet zozeer het ideeenboek. Bij elk kunstwerk hebben de groepsleerkracht en ik tekst en uitleg gegeven, net zoals in een museum. Ook hangen er foto’s bij van de kunstenaars en schilderijen en is er een speciale plek ingericht voor Marinus Boezem. Bijna al het moois staat al klaar voor de tentoonstelling.

Ook voor de kinderen nadert het einde van de kinderkunstweek en dan moeten ze weer “stomme rekenlessen gaan maken”. Hier hadden ze niet veel zin in en dat snap ik ook wel, de kunstenaar in jezelf zoeken is toch ook veel leuker?

De kunstenaarshand

Afgelopen dinsdagochtend (27-03-2012) zijn we met groep 7/8b van de Vossenburch naar het atelier van Marinus Boezem gefietst. We werden verwacht en mochten rondkijken. Als eerste kwamen we bij een enorm huis in hartje Middelburg, ontzettend groot en onwijs mooi! De kinderen vroegen zich af hoeveel zo’n huis eigenlijk zou kosten. Ik heb ze uitgelegd dat het een heel oud, historisch huis is en dat het heel duur zou zijn.

Toen moest er aangebeld worden, maar wie mocht dat doen? Ze stonden allemaal te popelen en uiteindelijk mocht iemand dus op de bel drukken. Er klonk een stem: jullie worden al verwacht, ik kom eraan. Het duurde even voordat de deur open ging (het is ook een enorm huis) en daar stond hij dan: Marinus Boezem. De kinderen werden hartelijk begroet en mochten binnen komen. Gelijk zag je al een aantal kunstwerken hangen. De kinderen mochten hun jas ophangen en kregen op de grote trap een geschiedenislesje over het huis. Het huis is namelijk een voormalig weeshuis, waarna het een meisjesschool werd en uiteindelijk is het een woonhuis / atelier geworden van een kunstenaar.

De kinderen vonden dit niet zo interessant, maar hebben wel goed naar de kunst om zich heen gekeken. We liepen door naar een kamer met stoelen en een grote bank. Hier kregen de kinderen een oud klokhuis filmpje te zien waarin Marinus Boezem geinterviewd werd over zijn kunst. Het ging over beweging en de manier waarop hij dat verwerkt in zijn kunstwerken. Na de film kregen de kinderen een mandarijntje.

We hebben de kamer gezien (het eigenlijke atelier) waar Marinus zijn opdrachten binnen krijgt, tentoonstellingen samenstelt, kunstwerken maakt en eigenlijk bijna altijd te vinden is. De kinderen kregen bij bepaalde kunstwerken tekst en uitleg. Ze stonden echt ademloos te luisteren. Hierna vervolgden we onze weg naar beneden, waar vele kunstwerken stonden tentoongesteld. Hier kregen de kinderen meer verhalen te horen, ook het verhaal over het kunstwerk voor de koningin dat Marinus in opdracht heeft gemaakt. De koningin is toen met een helikopter naar Middelburg gevlogen en met een auto en bodyguards naar het huis van Marinus gebracht.

Toen de kinderen ook nog hun vragen hebben mogen stellen, was de tijd alweer om. Ze kregen allemaal een hand en een meisje riep ademloos: Ik kreeg een kunstenaarshand! Die ga ik never nooit meer wassen!

Les Jean Tinguely

Gisteren hebben de kinderen weer een kunstles gehad uit het ideeenboek. Deze keer ging het over Jean Tinguely. Ik had een powerpoint gemaakt waarbij de kinderen veel konden kijken. Eerst bekeken we een filmpje over zijn doldwaze machines. Hierna bespraken we een paar platen over zijn  machines en gaf ik uitleg over Jean Tinguely. De kinderen vonden zijn kunst maar een beetje apart.

De juf had een grote zak met een heleboel restmateriaal (want Jean Tinguely maakte zijn kunstwerken van afvalmateriaal) waarmee de kinderen in groepjes een eigen doldwaze machine konden maken. Ze hadden keus en materiaal genoeg. Er zat van alles in, van een uit elkaar gehaalde digitale camera tot scharnieren en schroeven.

Door met speciale klei (die niet hard wordt) de materialen aan elkaar te verbinden, kun je alle kanten op. De kinderen kregen allemaal een dienblad met materiaal en mochten aan de slag gaan. In sommige groepen ging de samenwerking heel goed en kwamen ze al snel tot een resultaat, maar in andere groepen ging dit wat slechter.

Wanneer ze klaar waren met hun machine, moesten ze de machine na gaan tekenen. De ronde vormen moesten gemaakt worden door ronde vormen over te trekken. Ze maken de tekeningen vrijdag af, want alle machines waren wel nog net op tijd af.

Beweging (gastles)

De tweede gastles die de kinderen kregen ging over een beweging van de mens visueel maken. Ook hierbij werd er rekening gehouden met evenwicht. Ze moesten een poppetje maken met ijzerdraad in een houten sokkeltje. Dit poppetje mocht maar op 1 been, 1 arm of op zijn hoofd balanceren.

De eerste stap was een “stickman” tekenen. Hierbij werd erop gelet dat de benen even lang werden als het hoofd en bovenlichaam bij elkaar. Sommige kinderen vouwden hun schetspapier dubbel (wat erg slim bedacht was). Nadat ze de stickman hadden getekend, moesten ze de omtrek met een ijzerdraad gaan vormen. Het was redelijk slap ijzerdraad, dus het verbuigen ging best goed. Voor sommige kinderen was dit echter nog erg moeilijk, dus die hadden hulp nodig. Het in de sokkeltjes stoppen van het poppetje heb ik gedaan, omdat hierbij nog een aantal handelingen moesten worden verricht. Er werd gewacht tot ieder kind klaar was met het ijzerdraad en ze allemaal een poppetje in een sokkel hadden staan.

Na deze stap moesten de kinderen van vliegerpapier repen scheuren, die ze daarna met behanglijm nat moesten maken met hun vingers. Dit vonden de jongens geweldig en de meisjes smerig. Ze mochten 1 of 2 kleuren gebruiken, maar de meeste kinderen gebruikten 1 kleur. Roze was erg populair bij de meisjes en groen en blauw bij de jongens. Met de natgemaakte strookjes gingen ze hun poppetje bekleden. Hierbij moesten ze goed letten op open gaten en dat alles bedekt was.

 

Na anderhalf uur hard gewerkt te hebben was er een groot verschil te zien in tempo bij de kinderen. Er werd nagegaan of de poppetjes die al wel klaar waren ook netjes afgewerkt waren. De randen moesten worden gladgestreken en alle gaten moesten gedicht worden. Andere kinderen hadden nog maar een klein stukje van hun poppetje gemaakt, maar mogen dit op een ander moment af maken. Al met al een hele leuke les met geweldige resultaten! Ze lijken zelfs een beetje op de dansende nana’s!

Home

Wish I were with you, but I couldn’t stay
Every direction leads me away
Pray for tomorrow, but for today
All I want, is to be home

Stand in the mirror, you look the same
Just looking for shelter, from the cold and the pain
Someone to cover, safe from the rain
And all I want, is to be home

The echoes and silence, patience and grace
And all of these moments I’ll never replace
Fear of my heart absence of faith
All I want, is to be home

All I want, is to be home

People I’ve loved, have no regrets
Some might remember, some might forget
Some of them livin’, some of them dead
All I want, is to be home

Kunst is praten met de vogels van de vrijheid

Zo stond een artikel over de kinderkunstweek in de PZC.

En ik vraag mij nog steeds af: hoeveel vrijheid hadden de “vrije vogels”, de duiven die werden losgelaten. Toegegeven, het is een mooi gebaar, maar ik vind het nog steeds zielig. Enfin…

De kinderkunstweek is geopend, met veel aandacht van de media (en terecht!). Op naar de leukste week van het jaar en lekker genieten van alle kunst om ons heen. En uiteraard: de kinderen enthousiasmeren voor het bekijken en maken van kunst!

Boekenbakkers

Ik haal altijd mijn boodschappen bij de emte (want die zit om de hoek). Koopjesjagen doe ik ook, dan haal ik andere dingen bijvoorbeeld bij de Lidl of de Albert Heijn. Maar ik wil het nu over de emte hebben. Want de emte is geweldig (nou dat is een tikkeltje overdreven, maar toch). Want bij de emte hebben ze altijd van die leuke spaaracties. En in het gebied waar ik woon (Dauwendaele, Middelburg) pakken deze spaaracties wonderbaarlijk goed uit voor de kinderen. Want in deze wijk wonen geen rijke mensen, hier wonen kinderen die niet veel hebben. Door een spaaractie te doen waarmee ze dus sparen voor gratis boeken, maak je de stap naar lezen (die tegenwoordig al zo ver weg is voor de meeste kinderen) zo laagdrempelig, dat ze veel sneller gaan lezen.

Dit is de tweede actie waarbij je kinderboeken kunt sparen. Van de vorige actie heb ik ze allemaal en dat ga ik nu zeker ook proberen. Veel kinderen sparen ook deze boeken. Vorig jaar heb ik zelfs nog zegels uitgedeeld in de klas. Emte bevorderd het lezen voor kinderen, en daarom zijn ze geweldig!

Zing’es

Muziekonderwijs is onmisbaar in het leven van kinderen, zowel in het basisonderwijs als daarbuiten. Zingen, spelen, luisteren: iedere week muziek maken is het doel! Maar muziekmaken is niet voor alle kinderen toegankelijk. Kinderen zingen of bespelen een instrument doorgaans alleen als de ouders daarvoor kiezen. Via het onderwijs bereiken we iedereen. Samen muziek maken is ook leuker. Kinderen genieten van een gezamenlijke presentatie en krijgen daardoor zelfvertrouwen. Muziek maken nodigt uit tot samenwerking en bevordert het luisteren naar elkaar. Muziek maken kun je ook overal doen. Je eigen stem maakt je tot zanger en overal zijn instrumenten. Met Sinterklaas zingen we bijvoorbeeld de longen uit ons lijf. Waarom zou dat niet op elke schooldag kunnen? Je kunt het ook gebruiken als uitlaatklep. Emoties kunnen soms beter worden vertaald in muziek dan in woorden. De inspanning die nodig is voor muziekbeoefening werkt ontspannend. Bovendien draagt muziek bij aan de motorische en zintuiglijke ontwikkeling. Talent moet zich ontwikkelen. Muzikaal talent en de liefde voor muziek openbaren zich al op jonge leeftijd. Hoe eerder een kind kan laten blijken dat muziek voor hem of haar belangrijk is, hoe beter! Muziek maak slim en sociaal. Muziekonderwijs verbetert de creatieve ontwikkeling, versterkt het concentratievermogen en bevordert sociaal gedrag van de kinderen. Samen muziek maken komt het schoolklimaat ten goede.

Het is de voedingsbodem voor latere cultuurdeelname. Wie jong kennismaakt met cultuur in allerlei vormen, zal dit later ook beter weten te waarderen. Toegang tot muziek in de kindertijd betekent meer kans op liefde voor cultuur op latere leeftijd.

Bron: (Zing’es)

Evenwicht

Vandaag kregen de kinderen van groep 7/8b de eerste gastles van een gepensioneerde, enthousiaste juf (Gerda). De les ging over beweging en dan voornamelijk het stukje om je evenwicht te bewaren. We hadden het handenarbeidlokaal tot onze beschikking (na wat gerommel met een andere klas, die dacht dat ze er ook konden zitten). Juf Gerda begon instructie te geven en de kinderen luisterden aandachtig, langzaamaan begon de concentratie wat weg te zakken. We moesten dus maar snel aan de slag, aldus juf Gerda.

Ze had een voorbeeld gemaakt van een houten sokkel met daarop een ijzerdraad waaraan twee stenen balanceerden en die in evenwicht waren. De kinderen gingen dit ook maken, als een kunstwerk. Het is kinetische kunst, het beweegt. Allereerst moesten de kinderen een vierkant plankje schuren, zodat de splinters er af zouden gaan. Ook kregen ze een ronde houten stok, waarbij ze de uiteinden voorzichtig glad moesten schuren. Na dit gedaan te hebben moesten ze in het midden van het plankje een spijker slaan. Maar hoe bepaal je dat midden? Hier werd een hele slimme oplossing voor gegeven: met potlood zet je op de lelijke kant (de onderkant) een kruis, waarbij het snijpunt van de lijnen dus het midden is. Na dit gedaan te hebben, klonken er veel hamerslagen en al snel zaten de sokkels in elkaar. Nu moesten ze nog zorgen dat het ijzerdraad op zijn plek bleef. Dit werd gedaan door een oogje in de bovenkant van de sokkel te draaien. Door eerst met een fretboor een gaat te boren, kon het oogje er gemakkelijk ingeschroefd worden.

Nu kwam het moeilijkste gedeelte: de stenen die de kinderen kregen (twee stenen waarvan een grote en een kleine) moesten worden ingepakt met een stukje touw, zodat ze opgehangen konden worden. Dit vonden veel kinderen moeilijk en ze hadden daar dan ook veel hulp bij nodig! Soms deed een druppeltje lijm wonderen en op andere momenten moest je maar net het goede punt zien te vinden om je touw om de steen te doen. De kinderen kregen hierna pauze en in de pauze hebben we nog veel stenen goed ingepakt. Al het gereedschap en overige materiaal werd van de tafels gehaald, zodat alleen de kranten en de sokkels overbleven.

Na de pauze werd de tweede uitleg gegeven aan de klas. Nu moesten ze de sokkel gaan verven. Dit deden ze met ecoline, omdat dit sneller droogt en je dan nog goed de nerven van het hout kunt zien. Er werden zeer mooie creaties gemaakt door de kinderen.

In de tussentijd waren er al aardig wat stenen weer losgegaan en heb ik deze nog ingepakt. De kinderen waren heerlijk bezig en soms gebruikte een heel groepje dezelfde kleur (waardoor je dus veel moest bijvullen). Gelukkig hebben ze nog wel allemaal een unieke creatie weten te maken. Wanneer ze klaar waren met de ecoline, was hun evenwichtssokkel al bijna klaar. Nu moesten ze nog een ijzerdraad nemen en daar met een tang oogjes aan maken, waar de stenen aan konden hangen. Dit vonden sommigen ook erg lastig. Hierna mochten ze opruimen en naar de klas. De kunstwerken worden tijdens de tentoonstelling getoond, maar wat zijn ze mooi geworden!

Volkscultuur

Het geheel van cultuuruitingen die als wezenlijk worden ervaren voor specifieke doelgroepen, gerelateerd aan traditie, verleden en nationale, regionale of lokale identiteiten. Omdat elke generatie haar eigen keuzes maakt, is volkscultuur een dynamisch fenomeen.

Bron: Schrijver onbekend. Begrippen en definities. Geraadpleegd op 21 maart 2012, via http://www.cultuurnetwerk.nl/cultuureducatie/begrippen_en_definities.html#Community arts

Volkscultuur gaat over het leven van alledag

Volkscultuur gaat ook over de cultuur van nieuwe Nederlanders

http://www.volkscultuurplein.nl/ is de website voor landelijk volkscultuur en immaterieel erfgoed en zeker een bezoekje waard! Opde website vind je veel verschillende informatie over volkscultuur in Nederland. Feesten, gebouwen, normen en waarden, volkskunst enzovoort. Zelf vind ik dat deze website al erg aantrekkelijk is voor jong en oud, maar de tekst is voor kinderen te moeilijk. Gelukkig hebben ze ook een versie van de website voor kinderen gemaakt, namelijk http://www.volkscultuurvoorkinderen.nl/.

Opening KKW

Vandaag was het dan eindelijk zover, de opening van de kinderkunstweek. Een aantal van de pilotscholen waren uitgenodigd om de opening bij te wonen. Zo ook mijn stageschool. We zijn om 9 uur vertrokken vanaf het schoolplein richting het abdijplein. Met zijn allen op de fiets, over de stationsbrug… Dat is wel een hele klus met groep 7!

Toen we daar aankwamen werden we hartelijk ontvangen door onze gastvrouw, Ria. Zij zou ons de gehele ochtend begeleiden en zorgen dat alles volgens plan verliep. Aangekomen op het abdijplein, voegden we ons bij de Wilgenhof. Samen zouden wij de groene letter maken, de S.

Er werden een aantal korte toespraken gehouden door John Louws, Ben de Reu en Bram de Muijnck. Kinderen vroegen aan mij of dit dan eindelijk de kunstenaar was. Nee, ze moesten nog even geduld hebben. Toen werd eindelijk de kunstenaar naar voren geroepen. Een daverend applaus volgde en de kinderen kregen de opdracht om KUNST te vormen met zijn allen. Dit ging redelijk goed, maar volgens mij wegens tijdgebrek, gingen we al snel verder.

Er werden heel feestelijk duiven losgelaten (wat ik overigens erg zielig voor de beestjes vond -veel lawaai, lang in een klein houten kistje en dan maar zien waar je eruit wordt gelaten-). Dit was het startteken van de kinderkunstweek. Hierna gingen we wat drinken in de kloostergangen en op naar de workshops.

De workshops waar de Vossenburch heen ging waren:

  • De striptease-act en jezelf verkleden.
  • Het draakje en de mummie, hier een tekening bij maken.
  • Wat vind jij kunst? Maak je eigen kunstwerk.

Als afsluiting hadden een aantal groepjes een kunstrap ingestudeerd en deze werd opgevoerd op het abdijplein. Na een zeer geslaagde ochtend gingen de kinderen moe maar voldaan terug naar school.

Les Victor Vasarely

Vandaag was het dan zover, de grote opening van de kinderkunstweek op de Vossenburch. Als eerste werd ik geintroduceerd in groep 7/8b. Een klein, maar heel erg lastig groepje. Hierna vertrokken we met de hele school naar de aula, waar de opening plaats vond. Er werd voorgelezen uit een prentenboek waarbij een jong meisje in een museum rondliep en per toeval ontdekte dat je in een schilderij kon duiken. Ze beleeft hier veel avonturen en die lopen maar net goed af. De desbetreffende schilderijen werden ook via een powerpoint getoond aan de kinderen.

Na de opening gingen de kinderen terug naar de klaslokalen om verder te gaan met het lesprogramma. Voor groep 7/8b stond de eerste kinderkunstweek-kunstles op het menu! Ik liet de powerpoint van Vasarely zien en heb met de kinderen over kunst gepraat. Ze vonden het heel vreemd dat het platte beeld kon bewegen. We hebben ook een aantal termen besproken (en hopelijk hebben ze die onthouden, na controlevragen!). Belangrijke termen in deze les waren: op-art, optical, illusie, contrasterende kleuren en contrast.

Nadat ze de laatste sheet met een schilderij hadden bekeken, heb ik de opdracht uitgelegd. Ze moesten zelf de tunnel van Vasarely gaan namaken. “Dat kan ik nooit!” “Nee, dat is moeilijk man!”. Na een korte, snelle uitleg zijn ze aan de slag gegaan. Sommige kinderen moesten echt op weg geholpen worden en anderen gingen zelfstandig van start. Ze waren erg geconcentreerd bezig en de resultaten zijn erg mooi geworden. Ze hebben een echte optische illusie weten te creeeren op hun tekenblad. De tekeningen zijn nog niet klaar, ze mogen er op een ander moment aan verder werken. Wanneer ze klaar zijn, zal er zeker een foto worden gepost!

KKW 2

Morgen begint de kinderkunstweek dan echt voor mij. Op de Vossenburch hebben zij ’s middags een gezamenlijke opening in de aula met de gehele school. Er wordt een verhaal voorgelezen over een meisje dat telkens in een schilderij verdwijnt en daarbij worden de desbetreffende schilderijen getoond. Aansluitend hierop mag ik de eerste kinderkunstweek-kunstles geven! En hoe mooi kan het zijn: het is de les van Victor Vasarely, waarbij ik de ppt heb gemaakt en mij helemaal in verdiept heb!

Woensdag ga ik met de Vossenburch mee naar de “grand opening” van deze kinderkunstweek. Hierbij begeleid ik een groepje van 10 leerlingen bij de workshops.

De icc-er van de Vossenburch heeft een groot netwerk met verschillende kunstenaars en contactpersonen van verschillende instanties, hierdoor doen de kinderen van haar klas erg leuke dingen tijdens de kinderkunstweek (waar ik gelukkig ook bij mag zijn!)

  • De eerste vrijdag komt er een kunstenares in de klas om een gastles te geven. We gaan hierbij werken met stenen.
  • Op de maandag hierna is er een geheime verrassing voor de kinderen! Ik weet al wat dit is, maar dit kan en mag ik nog niet verklappen.
  • Hierop aansluitend zal er een tweede gastles plaatsvinden waarbij de kinderen gaan werken met ijzerdraad.
  • De dinsdag mogen de kinderen op bezoek in het atelier van Marinus Boezem en waarschijnlijk een bezoek aan het Zeeuws Museum! ’s Middags geef ik een les over de machines van Jean Tinguely.

Op andere dagen wordt er natuurlijk ook veel aandacht besteedt aan de kinderkunstweek, maar dit zijn toch wel de komende hoogtepunten. Ik heb er erg veel zin in en weet zeker dat ik hier erg veel van ga leren.

Instanties in Middelburg

Vandaag hebben we een hele dag in Middelburg doorgebracht om instanties te bezoeken en een netwerk aan te leggen.

SCOOP – Zeeuws instituut voor Sociale & Culturele Ontwikkeling.

SCOOP houdt zich bezig met verschillende aspecten.

  • Onderzoek en signalering, hierbij geven ze gevraagd of ongevraagd advies aan de provincie of bedrijven.
  • Projectrealisatie op sociaal en cultureel vlak. De projecten die gerealiseerd worden zijn vernieuwend. Hierbij kun je denken aan de KKW.
  • Innovatie, een draagvlak voor ontwikkeling. Hierbij houden ze hun oren en ogen open voor nieuwe impulsen.

Vanaf 1 juli gaat SCOOP samenwerken met de Zeeuwse Bibliotheek. Ze zullen verhuizen naar de bibliotheek vanwege bezuinigingen. Ook kan vanuit een centraal gebouw goed samengewerkt worden, iets wat de instanties al deden.

Opdrachten voor SCOOP kwamen voorheen alleen uit de provincie, maar tegenwoordig komen ze ook vanuit de gemeente.

SCEZ -Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland.

Er zijn verschillende gebieden waar SCEZ zich mee bezig houdt. Dit zijn archeologie, erfgoededucatie, landschap en historie, monumentenwacht, monumentenzorg, musea en streektalen. Het SCEZ is het aanspreekpunt en kenniscentrum voor het erfgoed in Zeeland. Ze willen het erfgoed beleefbaar maken.

Josien Pootjes is de provinciale adviseur voor erfgoededucatie. Zij zorgt voor advisering, ontwikkeling en ondersteuning voor bedrijven en scholen.

Omgevingsonderwijs is belangrijk

Het verleden is dichterbij dan je denkt

Erfgoed kun je onderverdelen in twee categorieen: materieel en immaterieel. Materieel erfgoed zijn alle tastbare, overgebleven voorwerpen uit de vroegere tijd. Immaterieel erfgoed zijn bijvoorbeeld gebruiken van bepaalde culturen, streektalen en archiefen.

CBK – Centrum Beeldende Kunst, vormgeving en architectuur.

De grootste taak van het CBK is het inventariseren en bijhouden welke kunstenaars er in Zeeland actief zijn. Om als professionele kunstenaar door het leven te mogen gaan, moet je wel aan een aantal eisen voldoen. Je moet punten halen en de grens is 75 punten. Met een gevolgde kunstopleiding en afronding daarvan kun je 20 punten behalen. Door jezelf te promoten, publicaties in tijdschriften, hoeveel tijd je besteed aan kunst etc kun je andere punten behalen.

Onlangs afgestudeerden worden door het CBK altijd tentoongesteld. In zo’n tentoonstelling zijn alle disciplines van kunst te zien. Zij krijgen vier jaar de tijd om die grens van 75 punten te behalen.

Autonome kunst is kunst zonder opdracht, je bent vrij om te doen wat jij wilt

Lunch in het provinciehuis

Tijdens het genot van een lekker broodje in het provinciehuis, vielen we binnen bij een vergadering van de drie regio’s in Zeeland. We mochten vragen stellen en deze werden uitvoerig en duidelijk beantwoord. Ze namen echt de tijd voor ons en vonden het niet erg dat wij “binnen kwamen vallen”.

Zeeuws Museum

In supersonische snelheid zijn we door het (reeds vernieuwde) Zeeuws Museum gegaan. We hebben veel informatie gekregen en leuke feitjes gehoord. Zo hebben we geleerd dat de wandtapijten als schilderijen zijn gemaakt, maar dat voor de vorm van een tapijt is gekozen om transport te vergemakkelijken. Al lijkt me zo’n groot tapijt ook nog behoorlijk zwaar hoor.

Wist je dat… het Zeeuws Museum 50 jaar bestaat en nu een hele mooie nieuwe tentoonstelling heeft? Hierbij wordt oud met nieuw gecombineerd en zijn de nieuwste technische snufjes te ontdekken.

Ik vind dat het Zeeuws Museum heel goed inspeelt op zijn publiek. Je moet de mensen toch trekken en daar moet je een goede manier voor vinden. Door verrassend bezig te zijn met de voorwerpen die ze tentoonstellen, zul je altijd en elke keer iets nieuws in het museum ontdekken.

Zeeuws Archief

Het Zeeuws Archief is heel erg actief met het maken van educatieve websites voor leerkrachten en leerlingen. Wij hebben een aantal van deze websites mogen bekijken en dit zag er heel goed uit. Ook werd ons vertelt dat een uitstapje naar het Zeeuws Archief, en actief bezig zijn met de archiefstukken, echt een hele beleving is voor leerlingen.

We hebben nog snel een korte rondleiding door het archief gekregen en hebben weer mooie archiefstukken mogen zien. De aspecten waar je allemaal rekening mee moet houden in een archief, zijn echt enorm. Maar door al deze maatregelen kun je er wel voor zorgen dat de geschiedenis (tastbaar) bewaard blijft.

Zeeuwse Bibliotheek

Het thema tijdens de presentatie was Mediawijsheid. Wat is nu eigenlijk mediawijsheid? Weten hoe je om met gaan met informatie die je over jezelf plaatst en je weg kunnen vinden in de wondere wereld van media. Veel mensen weten hier natuurlijk al veel van af, maar er zijn er ook genoeg die hier niet veel van af weten. De Zeeuwse Bibliotheek helpt deze mensen door cursussen aan te bieden waar ze de kneepjes van de media leren.

Ook voor kinderen wordt er veel gedaan. Zo kunnen scholen leskisten bestellen met boeken over internet, een suske en wiske leskist over welke informatie je wel of juist niet over jezelf moet publiceren op het net en een medialeskist met een ruim aanbod aan informatie en spelletjes die je met de kinderen kunt doorspitten.

De abdij

Vandaag zaten we in een van de mooiste gebouwen(complexen) van Middelburg, de abdij.
In de twaalfde eeuw vestigden zich monniken in Middelburg. Ze begonnen met een klooster, dat later een abdij werd. Hierna kende de abdij een lange periode van herbouwen, restaureren, afbraak en nieuwbouw. Zo is het gekomen tot het mooie gebouwencomplex dat de abdij nu is.

In de kloostergangen en de kloostertuin kun je heerlijk rondwandelen en je verbazen over al het moois wat er te zien is.

20120314-100051 PM.jpg

De canonkaravaan 2

Het ontstaan van de canon.

  • 1998: de commissie de Wit besluit dat er een canon moet komen over de Nederlandse geschiedenis.
  • 2001: de commissie de Rooy verdeelt de Nederlandse historische tijd onder in tien tijdvakken.
  • 2005: de onderwijsraad vindt dat er geen leidraad is door de geschiedenis.
  • 2007: de commissie van Oostrom stelt de canon samen door middel van 50 vensters.

Enkele mooie uitgangspunten:

De canon van Nederland is het verhaal van ons land en onze cultuur. Hierdoor is de canon vakoverstijgend en dus toe te passen op meerdere vakgebieden.

Je doorloopt de geschiedenis van Nederland in een chronologische volgorde door middel van concrete verhalen.

De vensters hebben een pakkend onderwerp, maar je kunt deze openen voor een grote wereld van verwante onderwerpen.

De vensters zijn stapstenen door de geschiedenis.

De canon is geen afvinklijst, maar een vertrekpunt voor een leven lang leren.

Snegoerka

In de categorie volksverhalen, sagen en vertellingen. Hier een sprookje uit Rusland over Snegoerka, het sneeuwpopmeisje.

Er was eens een boer die Iwan heette en zijn vrouw heette Maroesja. Zij waren al heel wat jaren getrouwd, maar zij hadden geen kinderen. Dat vonden zij verschrikkelijk. Zij keken vaak hoe de kinderen van de buren speelden; dat was hun enige vreugde.

Op een mooie winterdag, toen het ’s nachts lang had gesneeuwd, keken Iwan en zijn vrouw naar de buurkinderen die lachend in de sneeuw speelden. De kinderen waren een sneeuwpop aan het maken en Iwan en Maroesja vonden het leuk om te zien hoe de pop steeds groter en mooier werd. Opeens zei Iwan: “Vrouw, laten we naar buiten gaan en ook een sneeuwpop maken!” – “Waarom niet?” zei Maroesja. “Wij mogen ook wel eens een pleziertje hebben. Maar waarom zouden we een grote sneeuwpop maken? Laten we een sneeuwkindje maken, nu God ons geen levend kindje heeft gegeven.” – “Dat is een goed idee,” zei Iwan tegen Maroesja en samen gingen zij naar buiten.

En in de tuin, vlak bij hun huisje, gingen zij aan het werk. Zij maakten een klein lijfje en kleine handjes en kleine voetjes. Toen dat was gebeurd, rolden ze een sneeuwbal en maakten daar een hoofdje van. “De hemel zegene jullie,” zei een voorbijganger. “Dank je,” antwoordde Iwan. “De hulp van de hemel is altijd goed om te ontvangen,” zei Maroesja vroom. “Wat zijn jullie aan het doen?” vroeg de voorbijganger. “We maken een sneeuwmeisje,” zei Maroesja.

Zij maakten twee kleine holten in het hoofdje, die de ogen moesten voorstellen en zij maakten ook nog een lief klein neusje en een kinnetje. En toen zij klaar waren – o, het was haast niet te geloven toen bewoog het kleine sneeuwpopmeisje! Iwan voelde een warme adem uit haar mond komen. Hij deed een stap achteruit en keek: de stralende ogen van het sneeuwmeisje waren blauw en haar lippen, nu roze gekleurd, krulden in een lieve glimlach.

“Wat gebeurt hier?” riep Iwan uit en hij sloeg een kruis. Het sneeuwmeisje boog haar hoofd en de sneeuw viel van haar nu blonde haar, dat om haar zachte ronde wangen krulde. Zij bewoog haar armpjes en beentjes alsof ze een echt meisje was. “Iwan! Iwan!” riep Maroesja huilend van blijdschap. “De hemel heeft onze gebeden verhoord.” Ze sprong op het meisje toe en overdekte het met kussen. “O, Snegoerka, mijn eigen lief sneeuwmeisje,” snikte zij en zij droeg het kind naar binnen.

Iwan had heel wat moeite om van zijn verbazing te bekomen en Maroesja werd haast gek van vreugde. Met het uur werd Snegoerka het sneeuwmeisje groter en mooier. De man en de vrouw konden hun ogen niet van het kind afhouden. In het kleine huisje, waar het altijd zo triest was geweest, was het nu vol leven en vrolijkheid. Alle buurkinderen kwamen met het sneeuwmeisje spelen. Ze babbelden met haar en leerden haar alle liedjes die zij kenden. Het sneeuwmeisje was erg knap. Ze lette goed op en leerde heel vlug. Zij was gehoorzaam, vriendelijk en erg lief. En zij praatte met zo’n lief stemmetje dat je er wel altijd naar zou willen luisteren. Zij speelde met de kinderen in de sneeuw en die zagen hoe goed haar handjes dingen van sneeuw en ijs konden maken. Maroesja zei: “Wat heeft de hemel ons na al die jaren toch gelukkig gemaakt.” – “De hemel zij gedankt,” zei Iwan.

Toen begon het lente te worden en de zon verwarmde de aarde. De sneeuw smolt, op de velden kon je het groene gras alweer zien en de leeuwerik zong zijn lied hoog in de lucht. De meisjes uit het dorp zongen:

“Lieve Lente, hoe ben je gekomen?
Hoe ben je bij ons gekomen?
Ben je op een eg of een ploeg gekomen?”

Alle kinderen waren blij dat de winter voorbij was en zongen en dansten, maar het sneeuwmeisje werd steeds bedroefder. Maroesja nam haar op schoot en vroeg: “Wat heb je toch, lief kind? Ben je soms ziek? Waarom ben je niet vrolijk.” – “Maakt u zich maar geen zorgen om mij, moeder,” antwoordde Snegoerka. Ik ben heus wel in orde.”

Toen was de sneeuw overal gesmolten en verdwenen. In alle velden en tuinen bloeiden bloemen. In het bos zongen de nachtegalen het hoogste lied. Iedereen was opgewekt, behalve het sneeuwmeisje; zij werd steeds stiller en treuriger. Zij liep weg van haar vriendjes en vriendinnetjes en verstopte zich in donkere hoeken, als een schuwe bloem onder de bomen. Het liefst speelde zij bij het water, onder schaduwrijke treurwilgen. ’s Nachts was zij het gelukkigst, of als er een storm woedde, zelfs als het een hevige hagelstorm was. Maar als de hagel gesmolten was en de zon weer doorkwam dan begon zij te huilen.

Het werd zomer, het koren rijpte en het zou niet lang meer duren of het feest van Sint-Jan zou gevierd worden. De buurkinderen vroegen of Snegoerka met hen meeging naar het bos om bessen en bloemen te plukken. Het sneeuwmeisje zei dat zij liever thuis bleef, maar de moeder drong erop aan dat ze meeging, hoewel ook zij zich angstig voelde. “Ga spelen, mijn liefje,” zei zij. “En jullie, kinderen, let goed op haar. Je weet hoeveel mijn man en ik van haar houden.”

In het bos plukten de kinderen bloemen en vlochten er kransen van. Het was warm en ze renden zingend rond, elk met een bloemenkroon op het hoofd. “Kijk eens naar ons!” riepen ze. “Kom met ons spelen. Ga toch mee!” Zingend en huppelend liepen ze verder. Opeens hoorden zij achter zich een zucht. De kinderen draaiden zich om, maar er was niets te zien, alleen een hoopje sneeuw dat vlug srnolt. Het sneeuwmeisje was nergens te bekennen. De kinderen gingen haar zoeken en riepen haar naam, maar zij kregen geen antwoord. “Waar zou Snegoerka zijn? Misschien is ze naar huis gegaan,” zeiden ze.

Ze holden terug naar het dorp, maar daar had ook niemand haar gezien. Toen gingen alle mensen uit het dorp haar zoeken en de volgende dag zochten zij ook en de dag daarna ook. Ze liepen door het bos en ze keken onder elke struik, maar ze konden geen spoor van het meisje ontdekken.

Iwan en Maroesja dachten dat hun hart zou breken van verdriet en nog vele weken riep Maroesja huilend: “Snegoerka, mijn lief sneeuwmeisje, kom toch bij me!” Soms dachten de man en de vrouw dat zij de stem van hun kind konden horen. Misschien zou zij wel bij hen terugkomen als het weer ging sneeuwen…

KKW

Een Zeeuwse primeur
Kinderen in de leeftijd van vier tot twaalf in aanraking brengen met moderne kunst, dat is het belangrijkste doel van de eerste
Zeeuwse Kinderkunstweek. Het gaat om een pilotproject waarbij talloze Zeeuwse cultureel-educatieve instellingen samenwerken om een Zeeuwse Kinderkunstweek te organiseren. Het gaat hier om een primeur. In de eerste fase van dit project (2011-2012) meldden zich al 27 scholen uit de verschillende regio’s aan als pilotschool.

Bron: (http://kinderkunstweek.weebly.com/informatie-kkw.html)

En ze hebben er een hele mooie doelstelling bij: Het is de bedoeling dat in 2013 voor het eerst kinderen van alle basisscholen mee kunnen doen aan de Kinderkunstweek. Die Kinderkunstweek moet een traditie worden en mogelijk ook een landelijke week.

Time will turn us into statues, eventually

Een geweldig mooi nummer van de Foo Fighters. Lekker rustig met een mooie, dromerige tekst. Aanrader! En daarom deel ik die met jullie.

You and I were two old and tortured souls
Repaired by a love of broken things
In a life, just some bodies growing old
No fear of the end, of anything

We’re just ordinary people, you and me
Time will turn us into statues, eventually

We got by, though we never needed much
A sliver of hope, no diamond rings
We got high, it was heaven it was hell
Flying over them, with broken wings

We’re just ordinary people, you and me

Time will turn us into statues, eventually
Oh, just two ordinary people, you and me
Time will turn us into statues, eventually

Our bones forever in stone
Monuments of life
To dust, as everything must
We fade away in time

We’re just ordinary people, you and me
Time will turn us into statues, eventually
Oh, just two ordinary people, you and me
Oh, time will turn us into statues, eventually

Mediakunst

Media en technologie spelen een steeds belangrijkere rol in onze wereld. Mediakunst speelt in op deze nieuwe ontwikkeling. Het maakt gebruik van digitale media en experimenteert daarmee. Mediakunst uit zich in allerlei verschijningsvormen, zoals installaties, websites, performances, games of video. Mediakunstenaars helpen ons de snel veranderende gedigitaliseerde mediawereld te begrijpen en de gevolgen ervan te doorzien. Ze onderzoeken op creatieve wijze hoe nieuwe mogelijkheden met technologie tot speelse, vernuftige, grappige en creatieve resultaten kan leiden.
In veel mediakunst speelt de toeschouwer een belangrijke rol omdat deze het kunstwerk kan beïnvloeden (interactief). De interactie tussen kunst en toeschouwer leidt dan tot een nieuwe uitkomst. Zo wordt de toeschouwer een onderdeel van het kunstwerk zelf. Mediakunst speelt vaak in op de beleving van de kijker en wil graag een nieuwe ervaring teweegbrengen (ervaringskunst). De kijker kan hierbij het gevoel krijgen dat hij of zij onderdeel is van een nagebootst universum dat zo overweldigend is dat de kijker even de alledaagse werkelijkheid vergeet (immersion).
Mediakunst ligt van nature dicht bij de belevingswereld van leerlingen omdat ze veel met media en computers te maken hebben. Ze leren, spelen en communiceren er dagelijks mee. Omdat technologie en media een grote impact hebben op ons dagelijks leven, is het noodzakelijk hier kritisch mee om te kunnen gaan. Daarbij komt dat er heel veel gebeurt in deze nog jonge kunstvorm dat ook kinderen kan verrassen, verbazen en doen genieten.

Bron: Schrijver onbekend. Nieuw in het kunstmenu. Geraadpleegd op 9 maart 2012, via http://www.kunstbalie.nl/Pagina.aspx?Id=503

Cultuureducatie in de regio’s

Gisteren kregen we op school via twee gastlessen ingewikkelde verhalen te horen over de financien en organisatie rondom CultuurEducatie in Zeeland.

Zeeland is onderverdeeld in drie regio’s; de Oosterschelderegio, Walcheren en Zeeuws-Vlaanderen. In deze drie regio’s zijn er grote verschillen te vinden. Als je als basisschool wilt weten welke culturele activiteiten er zijn in jouw regio en waar je deze kunt aanvragen, handel je per regio anders.

Oosterschelderegio: in deze regio is het allemaal wat minder georganiseerd. Als ICC-er van een basisschool kun je via een website of een boekje kijken welk cultuuraanbod er in dat schooljaar is en daar moet je je zelf voor inschrijven. Sommige aanbiedingen zullen dus nooit gekozen worden en anderen worden overladen met aanmeldingen.

Walcheren: deze regio kun je zien als een “tussen-regio”. Het is hier beter geregeld dan in de Oosterschelderegio, maar nog niet zo goed als in Zeeuws-Vlaanderen. Wel gaan ze hier de goede kant uit. In Walcheren zit natuurlijk een groot centraal punt voor Cultuur(Educatie), Middelburg. Naast cultuurmenu’s voor verschillende regio’s (Middelburg, Vlissingen en Veere), zijn er ook vele leskisten te vinden die circuleren langs de basisscholen.

Zeeuws-Vlaanderen: in deze regio is het allemaal goed geregeld. Ze werken hier door middel van cultuurmenu’s. Maar wat zijn eigenlijk die cultuurmenu’s?

Het cultuurmenu is een programma-aanbod op het gebied van kunst, cultuur en cultureel erfgoed bestemd voor het primair onderwijs.  Per schooljaar krijgen de scholen per groep twee activiteiten aangeboden. Op deze manier maken de leerlingen kennis met allerlei verschillende kunstvormen en cultuur zoals literatuur, dans, drama, cultureel erfgoed, muziek, beeldende kunst en audiovisuele vorming.

Met het cultuurmenu bieden we de leerlingen van de basisschool een uitgebalanceerd en gevarieerd cultureel en kunstzinnig programma aan. Er wordt gewerkt volgens een schema waardoor de leerlingen nadat ze de school verlaten kennis hebben gemaakt met alle disciplines zoals hierboven vermeld. De activiteiten vinden vaak op school plaats, dan komt bijvoorbeeld een gastdocent langs op school of er is een voorstelling in de klas. Voor sommige activiteiten gaan de leerlingen naar het theater en ook diverse musea in de streek worden door de leerlingen bezocht.

Bron: Schrijver onbekend. Centra voor kunst en cultuur – Zeeuws Vlaanderen. Geraadpleegd op 9 maart 2012, via http://www.cultuureducatiezeeland.nl/centra/zeeuws_vlaanderen

Zeeuwse verhalen

De zoektocht naar Zeeuwse verhalen is begonnen. Al zijn ze heel makkelijk te vinden, moet ik het mezelf natuurlijk weer moeilijk maken. Want ik wil mooie, boeiende, pakkende, verrassende verhalen. Verhalen die mij raken. Niet zomaar de eerste de beste die ik tegen kom, maar een speciaal verhaal. En tja, dan moet je even zoeken. Gelukkig is het internet oneindig en zo ook de informatie.

Na een half succesvolle missie heb ik nu drie verhalen uit Zeeland gevonden. Gelukkig heb ik in mijn boekenkast ook een aantal bruikbare boeken staan, die ik nog moet doorzoeken. Het zoeken van verhalen was niet de enige opdracht. Ook moesten we twee voorwerpen / beeldvormers uitkiezen waar een verhaal achter zat, of juist geen verhaal. Deze twee voorwerpen had ik bedacht zodra we de opdracht kregen. Een erg leuke opdracht die vele kanten op kan gaan. Ik ben erg benieuwd naar wat de rest heeft gevonden!

Wijsheid in de media

Mediawijsheid is alle kennis en vaardigheden en de mentaliteit die mensen nodig hebben om bewust, kritisch en actief mee te doen in de wereld van vandaag en morgen, waarin media een bepalende hoofdrol spelen.

Welkom in de multidimensionale mediawereld
De aarde is niet plat, maar minstens zo achterhaald is de gedachte dat de mediawereld tweedimensionaal is. Tot lang in de vorige eeuw dacht men dat die uit slechts twee partijen bestond: zenders en ontvangers. Je was óf het een, óf het ander. Dat leek heel helder, al was de werkelijkheid natuurlijk wel wat gecompliceerder. Want wat waren de – wellicht verborgen – bedoelingen van de zenders en hoe effectief slikten de ontvangers de boodschappen voor zoete koek? Dat waren vragen waarop media-educatie zich toen vooral richtte. De huidige mediamaatschappij, met internet voorop, zet dat vertrouwde beeld op zijn kop. Welkom in de multidimensionale mediawereld! Waarin ontvangers zenders zijn en zenders ontvangers.

Bron: Schrijver onbekend (2012). Mediawijsheid. Geraadpleegd op 2 maart 2012, via http://www.mediawijsheid.nl/

Maar wanneer ben je nou “Media-wijs”?

Bewust omgaan met de informatie die je plaats over jouzelf op internet, weten welke bronnen je kunt raadplegen, weten dat je gezocht en gevonden wordt. Wat is dat eigenlijk “eng” om te bedenken. Je wordt gezocht op internet en ze vinden je, iedereen kan je vinden! Zijn ze wel goed wijs? Gelukkig zijn er veel mensen die hier heel bewust mee omgaan, maar er zijn er ook genoeg die van alles plaatsen over zichzelf waar zij later misschien wel spijt van krijgen.

Begin dus al vroeg met de kinderen wijs te maken in de wereld van de media. En om dit kracht bij te zetten, moeten we voor de minor lessen gaan bedenken die je kunt geven op de basisschool met behulp van social media.