Ontstaangeschiedenis cultuureducatie in Zeeland

Vanaf het eind van de jaren ’70 zijn provincies meer gaan regelen hoe kunst en cultuur bij hen aangeboden wordt. De gemeenten zijn de muziekscholen financieren en zo zijn ook de eerste contacten met de basisscholen gelegd. De provincie Zeeland financiert de ondersteunende instellingen (SCOOP, de Zeeuwse bibliotheek en SCEZ), deze instellingen bereiken bijna 75% van de basisscholen.

Bij cultuureducatie in Zeeland zijn de volgende instanties betrokken; het basisonderwijs, het voortgezet onderwijs, ROC, HZ, de Roosevelt Academie, verschillende culturele instellingen (SCOOP, SCEZ, bibliotheken, musea, archieven, schouwburgen, pop podia, enz.), alle Zeeuwse gemeenten, de Provincie Zeeland.

De provincie Zeeland financiert de ondersteunende instellingen, is een initiator van de cultuur educatieve infrastructuur in samenwerking met gemeenten door ondersteuning per regio van de centra cultuureducatie, ondersteunt de activiteiten van het onderwijs, maakt de ICC cursus mede mogelijk en organiseert de Onderwijsdag Cultuureducatie Zeeland.

Bron; Jan Leendert Verduijn, gedeputeerde Provinciale Staten in Zeeland, contactpersoon cultuur

Advertenties

Stage voor de minor

Tijdens de minor cultuureducatie moesten wij een stage lopen op een basisschool die aangesloten was bij de kinderkunstweek. Hieronder vind je mijn overzicht van uitgevoerde activiteiten. Verdere uitleg over de activiteiten kun je vinden in andere posts.

20 maart

Kinderkunstweek

Grote opening van het project in de hal van de school. Hierbij wordt een verhaal voorgelezen voor alle groepen.

De eerste opdracht van het project: een les geven over Victor Vasarely.

21 maart

Kinderkunstweek

Grote opening van de kinderkunstweek op het abdijplein. Ik ga mee als begeleider van mijn eigen stagegroep.
23 maart

Kinderkunstweek

Gastles van een kunstenares over evenwicht. Hierbij assisteer ik de kunstenares, help ik de leerlingen en loop ik rond om te observeren.
26 maart

Kinderkunstweek

Flashmob op het schoolplein waarmee mijn groep begint. Hoeveel kinderen zullen er mee gaan doen?

Tweede gastles van een kunstenares over beweging. Hierbij assisteer ik de kunstenares, help ik de leerlingen en loop ik rond om te observeren.

27 maart

Kinderkunstweek

Bezoek aan het atelier van Marinus Boezem.

De tweede opdracht van het project: een les geven over Jean Tinguelly.

13 maart Bezoek aan het Zeeuws Museum met het project “in het spoor van de VOC”.
17 april Observeren van een les geschiedenis.

Observeren van een les muziek.

24 maart Geven van een les geschiedenis – Michiel de Ruyter.

Observeren van een les muziek.

8 mei Geven van een les geschiedenis – slavernij.

Geven van een les muziek – boomwhackers.

15 mei Geven van een les geschiedenis – tweede les slavernij.

Geven van een les muziek – I like the flowers.

22 mei Observeren van een les geschiedenis.

Geven van een les muziek – tweede les boomwhackers.

5 juni Geven van een les geschiedenis – ontdekkingsreizen.

Geven van een les muziek – de verliefde stieros.

12 juni Geven van een les geschiedenis – de franse revolutie.

Geven van een les muziek – hoepel op Jack.

15 juni Afnemen interview voor het onderzoek.

Informatie over de ICC’er.

Inkijken cultuurbeleidsplan van een andere school.

Preziteren 2

Naar aanleiding van de lessen Media educatie tijdens de minor, moest de groep verschillende social media bekijken, testen en gebruiken. Mijn wordpress pagina is daar een van. Ik heb hier vooral berichten gepost waar mijn interesse naar uit gingen (geschiedenis en erfgoed). Tevens zijn er berichten geplaatst die voornamelijk met cultuureducatie te maken hebben. Ondertussen is het einde van de minor een feit. Geen leuke excursies meer, geen lessen meer, maar nog wel een onderzoek dat afgerond moet worden.

Verschillende cijfers heb ik al terug en daar kan ik trots op zijn, het zijn mooie resultaten. Het cijfer voor media educatie heb ik nog niet terug, want het is nog niet ingeleverd. Deze post is er dan ook voor bedoeld om mijn gedeelte van media educatie in te leveren. Met de groep hebben wij verschillende social media op de basisschool getest. Hiervan zouden we een presentatie houden tijdens een ICT middag in Goes. Deze middag ging niet door, omdat er te weinig aanmeldingen waren. Nu moesten we de resultaten en lesvoorbereidingen plaatsen op onze blogs. Hierbij mijn prezi waarin de verschillende media, het proces en de evaluatie zitten verwerkt.

1. Ga naar: prezi.com/explore
2. Voer in: Social Media Belinda Dirven
3. Nu kan de Prezi bekeken worden!

Don’t treat me so mean

Aangezien ik van nature een aanleg heb om a-muzikaal te zijn, vind ik het des te knapper van de muzikale wondertalenten die de wereld bezit en in memorie houdt. Vandaag gaf ik zowel de geschiedenis als muziekles op mijn stage (de geschiedenisles is in de vorige post te vinden). De muziekles ging over een uit het Engels naar Nederlands vertaald nummer van Ray Charles. Catchy beat, vlottende tekst, al met al een heel leuk lied om te zingen: Hoepel op Jack. Leuk detail is dat de kinderen helemaal gek waren van het originele nummer: Hit the road Jack.

Nu vroegen de kinderen zich af waarom deze man “zo gek” deed. Ray Charles is vanaf zijn zevende compleet blind door glaucoom, hierbij zit er een verhoging in de druk van de oogbol. Wanneer dit onbehandeld blijft, kan dit leiden tot blindheid. Nu is het uiteraard ontzettend knap dat een blinde op zo’n hoog niveau uitstekende muziek kan produceren. Dus ik ben op zoek gegaan naar andere blinde, of slechtziende componisten en / of zangers. Er blijken nogal wat bekende mensen tussen te zitten.

Een van de andere (bij mij bekende) blinde zangers is natuurlijk Andrea Bocelli. Dat geluid, de concentratie, de muziek… het is gewoon mooi om naar te luisteren. Ook hij werd niet blind geboren, maar wel slechtziend. Vanaf zijn twaalfde was hij volledig blind. Wanneer een van de zintuigen weg valt (in dit geval het zicht) worden de andere zintuigen versterkt. Deze mensen hebben de muziek die zij maken eigen gemaakt.

Dan volgt er nog een bekende, hedendaagse zanger: Stevie Wonder. Het is een heus wonder dat deze man nog leeft, want hij was bij zijn geboorte een prematuur dat in de couveuse lag. De couveuse heeft er overigens ook voor gezorgd dat hij blind is, door de hoge zuurstofconcentraties.

Johann Sebastian Bach (1685 – 1750) was een Duitse componist die als gevolg van ouderdomsdiabetes slechtziend en uiteindelijk blind werd aan het eind van zijn leven. Hij heeft het grootste gedeelte van zijn leven normaal kunnen zien, maar ook tijdens het einde van zijn leven bleef hij zich bezig houden met de muziek.

Vrijheid, gelijkheid en broederschap

Lodewijk XIV was (volgens zijn tijdgenoten) een erg knappe, charmante man. Hij was voor die tijd wat klein, maar wist dit te verbergen door schoenen met hoge hakken te dragen en een grote pruik op te zetten. Hij woonde met zijn gezin in het grote paleis in Versailles, dat zo’n 600 meter lang was, 2143 ramen telde en in de tuin waren maar liefst 400 fonteinen te vinden. In het 18e eeuwse Frankrijk was het de normaalste zaak van de wereld dat mannen hun eigen hoofdhaar afschoren om grote pruiken te dragen. Met de hygiene was het in die tijd zeer slecht te stellen. Mensen wasten zichzelf niet en de rijke adel spoot dan ook zeer veel parfum op om nare geurtjes te maskeren.

Het paleis van Versailles, gezien vanaf de achterkant.

In de tijd van het koningschap waren er drie standen in Frankrijk. Tot de eerste stand behoorden de geestelijken, priesters en monniken. Zij waren belangrijk voor de koning en hoefden daardoor geen belasting te betalen. Ze mochten deze echter wel zelfstandig heffen. De tweede stand bestond uit de adel: hertogen, grafen en baronnen. Zij waren rijk, maar hoefden geen belasting te betalen aan de koning. Zij bezaten de meeste grond en leefden in luxe. Zij kwamen op de feesten in het paleis van Versailles. Om ervoor te zorgen dat de adel trouw bleef aan de koning, overlaadde hij hen met cadeautjes, erebaantjes en privileges. De derde stand bestond uit de gewone burgerij, kooplieden, boeren, ambachtslieden, dokters en winkeliers. Zij bezaten al niet veel geld en moesten ook nog de meeste belasting betalen.

Lodewijk maakte van Frankrijk een militaire supermacht. Hij vormde een beroepsleger van meer dan 400.000 man, dat steeds direct inzetbaar was. Voor de soldaten werd goed gezorgd en zij kregen mooie militaire uitrustingen met felle kleuren. Hierdoor ontstond er een trots en sterk leger dat vele oorlogen vocht. Voor die oorlogen was er veel geld nodig. Dit moesten de armere burgers van Frankrijk betalen. Ook voor de grote feesten die de koning gaf, was veel geld nodig.

Uiteindelijk stierf Lodewijk XIV en Frankrijk bleef achter in armoede. De schatkist was leeg. Lodewijk XVI (zijn achterkleinzoon) probeerde in zijn regeerperiode de schatkist weer te vullen en Frankrijk uit de armoede te halen. Hij liet de andere standen nu ook belasting betalen. De adel was hier niet blij mee en werden ook ontevreden. Zo kwam het dat het gehele volk ontevreden was. De koning probeerde alles nog te sussen, maar het gerucht ging dat hij soldaten naar Parijs stuurde om plunderende Parijzenaars te straffen. Op 14 juli 1789 barst de bom.

14 juli 1789, de bestorming van de Bastille.

Op 14 juli 1789 bestormen Franse burgers de Bastille en dit werd het symbool voor het begin van de Franse revolutie. Vanaf deze dag begon een chaotische en zeer bloedige periode waarin het volk de koning opzij schoof en de macht van de adel en geestelijken brak. Miljoenen boeren uitten hun eeuwenlange opgekropte woede door het plunderen van landgoederen van de edelen en kloosters. Daarbij werden vele executies uitgevoerd. Om deze executies wat menselijker te maken, bedacht de arts Guillotin een valbijlconstructie waarbij de executie snel en effectief ging: de guillotine. Ook Lodewijk XVI en zijn vrouw Marie Antoinette belandden uiteindelijk onder de guillotine.

Filmpje over Lodewijk XVI en Marie Antoinette

Uit Amerika was groots nieuws gekomen over een grondwet en een regering van burgers. De Franse bevolking wilde dit ook en zij maakten een eigen grondwet “Vrijheid, gelijkheid en broederschap” (Liberte, Egalite et Fraternite). Volgens het volk was dit een anonieme en populaire leuze. Frankrijk was nu een republiek.

Vrijheid, gelijkheid en broederschap.

Canon

Sinds een aantal weken hangt er in mijn stageklas een grote kaart met de Nederlandse canon van entoen.nu. Het doet me denken aan de topokaarten die de leerkracht vroeger (en nu zie je ze nog steeds) gebruikte om klassikaal topo te leren.

Sinds de canonkaravaan door Middelburg is getoerd, heeft mijn mentor de smaak goed te pakken! Elke geschiedenisles opent ze met de website, dit kan of een stukje tekst zijn, of een filmpje, of de tijdbalk. Ze maakt de kinderen enthousiast door er zelf heel enthousiast over te praten!

Het is fijn om te zien dat de canon zo goed wordt ingezet tijdens de geschiedenislessen. Door elke keer anders gebruik te maken van de canon, ontstaat er ook afwisseling in de lessen die aangeboden worden. Ook ik gebruik de canon tijdens de lessen die ik geef. Morgen geef ik een les over de Franse Revolutie. En na heeeel goed zoeken heb ik een bruikbaar filmpje op entoen.nu gevonden. Deze sluit goed aan op hoe ik de les wilde openen. Ook bruikbare afbeeldingen heb ik hier gevonden. 

Het eind

Het einde van de minor nadert en ik heb genoten, (te?) veel gedaan en ik ben helemaal op. Gelukkig heb ik ook een heleboel geleerd en moet ik nog even doorbijten.

20120607-124436 PM.jpg

‘Cause even the stars they burn
Some even fall to the earth
We’ve got a lot to learn
God knows we’re worth it
No, I won’t give up

Jason Mraz – I won’t give up

Ctrl C – Ctrl V

Henri Matisse was een beroemde kunstenaar uit de twintigste eeuw. Zijn werk is voornamelijk beroemd geworden door de sprekende kleurvoorstellingen die van het doek af komen. Naast schilder was hij ook beeldhouwer en kunst maken was zijn lust en zijn leven. Door ongelukkig noodlot werd Matisse ziek en niet veel later kwam hij in een rolstoel terecht en zat hij in bed gekluisterd. Uren voor een schildersezel staan ging niet meer en Matisse zocht een nieuwe manier om zijn creatieve expressie te uiten.

Vellen papier bestreek hij met verf. Hieruit knipte hij verschillende vormen en deze composeerde hij tot een (voor hem) mooi geheel. Hierna plakte hij ze vast en zijn nieuwe manier van kunstmaken was geboren. Matisse schilderde met schaar en lijm.

Les over de slavernij

Luid gejuich toen de kinderen hoorden dat ik de les geschiedenis ging geven. Op een of andere manier vinden ze dat helemaal geweldig. Tevens waren ze diep onder de indruk van mijn Prezi. Nou, dat deed me in ieder geval goed! Op mijn beurt was ik diep onder de indruk van wat de kinderen allemaal al wisten. Heeeele slimme kinderen! Toch vond ik het best ‘eng’ om deze les te geven. 30 leerlingen, 3 verschillende klassen, namen die ik niet wist… Al met al ging het heel goed en vonden ze het erg leuk dat ik beeldvormers mee had genomen.

Volgende week geef ik het vervolg op de les. Heb er nu al zin in!

Prezi slavernij

 

Boom whacka whacka boom!

Ook leuk: na de meivakantie ga ik een les geven over en met boomwhackers. Eerst had ik nog geen idee wat ik wilde gaan doen, maar dat komt nu steeds meer. Ik heb in ieder geval een heel leuk filmpje gevonden waarin het hele lied Pokerface (Lady Gaga) met boomwhackers wordt gedaan. Dit wordt de intro van mijn les.

Kauri

Ik mag lessen gaan geven over de slavernij! Ik ben zo ontzettend enthousiast, omdat dit onderwerp niet vaak aan bod komt op de basisschool en ik er mee aan de slag mag. En het leukste: ik mag doen wat ik wil, als ik het maar betrek op Middelburg / Zeeland! Gelukkig hebben we een hele course les gehad over de slavernij en daar ga ik zeker spullen van gebruiken (het scheepsjournaal van de Geertruyda wordt mijn uitgangspunt!). Nu moet ik alleen nog aan kaurischelpjes zien te komen, want die wil ik meenemen als catchende beeldvormer!

Kaurischelpen (Cypraea moneta) zijn afkomstig uit de Indische Oceaan. De kauri is gemiddeld ongeveer twee en een halve centimeter groot en lijkt haast van porselein gemaakt. De bewoners van deze schelpjes worden dan ook porseleinslakken genoemd. De kaurischelpen doen aanvankelijk dienst als ruilmiddel op de Malediven en op Sri Lanka. Dit gebruik verspreidt zich van daar over Voor-Indië en een groot deel van Afrika en zelfs Suriname en Nederlands Nieuw-Guinea.

Bron: Schrijver onbekend. Kaurischelpen. Geraadpleegd op 24 april 2012, via http://www.geschiedeniszeeland.nl/tab_themas/themas/slavernij/handelsgoederen/kaurischelpen

De canonkaravaan 3

Voor mijn  stage bij SCEZ mag ik een stukje over mijn ervaringen met de canonkaravaan schrijven voor in de nieuwsbrief. Zo word ook ik nog eens wereldberoemd. Hierbij mijn stukje als een soort van preview!

De canon telt vijftig vensters: belangrijke personen, creaties en gebeurtenissen die samen laten zien hoe Nederland zich heeft ontwikkeld tot het land waar we nu leven. Wat me vooral bij is gebleven van de canonkaravaan is de website http://www.entoen.nu . Als (aankomend) leerkracht in het basisonderwijs kun je hier veel extra materiaal vandaan halen. Op het eerste gezicht lijkt het niet zo’n uitgebreide website, totdat je eens goed gaat rondneuzen. Dankzij deze dag heb ik nu een goed beeld van de mogelijkheden van de website. Door een duidelijke uitleg werd je er wegwijs mee gemaakt.

Je doorloopt de geschiedenis van Nederland in een chronologische volgorde door middel van concrete verhalen. De afbeelding die bij het venster hoort (bijvoorbeeld De Verenigde Oost-Indische Compagnie) slaat niet alleen op de VOC, maar op alle gebeurtenissen in die periode. Zo gaat het in dit venster om de overzeese expansie. Je opent dus een venster en vindt er een veel grotere wereld achter dan je verwacht.

Op een basisschool werk je natuurlijk met een methode en niet alle methodes zijn hetzelfde. De ontwikkelaars van de canon vinden dat iedereen kennis moet hebben van de vijftig vensters. Maar wat als dat onderwerp niet aan bod komt in de methode? Daar hebben ze iets handigs voor bedacht: de methodecheck! Met de methodecheck kun je checken of het onderwerp aan bod komt in jouw methode, tijdens welk leerjaar en in welk blok. En als het niet aan bod komt, dan wordt er via de website extra materiaal aangeboden om alsnog een les over dat venster te kunnen geven.

En nu?

Aangezien we nu toch stage moeten blijven lopen, kan ik maar beter gelijk van alles mee proberen te pikken. Mijn stagedag op de basisschool wordt dinsdag. Op deze dag worden de lessen geschiedenis en muziek gegeven. Voor mij is dit natuurlijk supergaaf! Een goede geschiedenisles in een combinatieklas is (haast) onmogelijk en niet te doen. Daarom hebben ze op de Vossenburch de groep gesplitst (net zoals de andere twee groep 7/8) en komt heel groep 7 bij elkaar voor de les geschiedenis (en zo dus ook groep 8). Dan kom je op een behoorlijk grote groep van ongeveer 30 leerlingen uit. Maar, dit moet ik nog allemaal meemaken, want aankomende dinsdag ga ik voor het eerst kijken.

Mijn stagebegeleider wilt sinds de canonkaravaan langs is geweest, de canon toe gaan passen in haar lessen. Ze zijn nu aangekomen bij het thema Michiel de Ruyter. Voor mij rest nu dus nog iets leuks te doen: http://www.entoen.nu uitpluizen en informatie opzoeken over Michiel de Ruyter!

Preziteren

Prezi is een applicatie waarmee je online presentaties kunt maken. Een Prezi-presentatie bestaat in feite uit één ‘groot vel papier’ (canvas) waarop je de presentatie maakt. Je kunt hierbij inzoomen op details en uitzoomen voor overzicht. Je kunt ook hyperlinks, afbeeldingen en video’s toevoegen. Je kunt een prezi online gebruiken, maar je kunt de presentatie ook downloaden en offline gebruiken. Je bent daarmee tijdens je presentatie dus niet afhankelijk van de internetverbinding.

Omdat Prezi uitgaat van een oneindig groot canvas is het ook wel te vergelijken met een mindmap. Je kunt daarom veel creatievere en effectievere presentaties maken. Met een pad vertel je je verhaal. Je kunt dit pad van te voren aanbrengen in je prezi en dit pad volgen tijdens je presentatie, maar dit hoeft niet per se. Je kunt ook tijdens je presentatie inzoomen op verschillende onderdelen en uitzoomen wanneer overzicht gewenst is.

Bron: Hedwyg van Groenendaal (2010). Wat maakt prezi bijzonder? Geraadpleegd op 14 april 2012, via http://www.presenterenmetprezi.nl/wat-maakt-prezi-bijzonder/

Prezi is een heel mooi online programma dat gemakkelijk in gebruik is. In het begin moet je wel even je weg zien te vinden in het eindeloze doolhof van mogelijkheden, maar wanneer je die onder de knie hebt is het een gebruiksvriendelijk programma. In de praktijk kun je dit inzetten voor zowel de leerlingen als de leerkracht. Voor de leerlingen kun je talloze opdrachten bedenken, maar voor de leerkrachten kan het een heel handig hulpmiddel zijn. Denk eens aan je instructie. In een prezi heb je meer dan genoeg ruimte om een verlengde instructie te plaatsen, zonder deze gelijk te moeten laten zien. Je doet dus eerst de klassikale instructie en daarna zoom je in op je verlengde instructie. Heel adaptief hoor, dat Prezi!

Mijn voorbeeld-prezi: (http://prezi.com/p4as9e9i0rz-/geschiedenis/)

GPS-tracking op een VOC schip

Wat ga je doen met je klas als je een uitdagende leeromgeving wilt aanbieden over een (voor de meeste) saai vak? Juist, je schrijft je in voor een ontzettend leuke ochtend bij het Zeeuws Museum. Het ZM is ondertussen mijn tweede huis aan het worden, maar dat vind ik totaal niet erg.

Met groep 7/8b gingen we op de fiets richting het museum. Daar aangekomen kregen we een hele korte uitleg over de opdracht die ze moesten gaan uitvoeren. Je gaat een speurtocht door Middelburg wandelen. En niet zomaar een speurtocht, nee een speurtocht met een iPhone voor elk groepje die een signaal geeft wanneer je in de buurt komt van je opdrachten en waarop je de opdrachten moet maken voordat je verder kunt.

Het was een wandeling van ongeveer een uur en daarbij moesten er 13 opdrachten uitgevoerd worden. Dit varieerde van een multiple-choice vraag beantwoorden tot foto’s maken en opsturen. Wanneer het antwoord goed was, mocht je verder naar de volgende opdracht. Tevens moest er bij elke opdracht een stukje informatieve tekst worden gelezen, dus ze hebben er ook zeker iets van opgestoken. De excursie heette “in het spoor van de VOC” en is een echte aanrader om te doen met je klas. Er wordt voor alles gezorgd en er is genoeg materiaal. De kinderen vinden het ontzettend leuk en stoer om met een iPhone rond te lopen. Ook zat er op den duur een waar competitie-element in, wie is het eerste terug? Wie heeft de meeste punten? Hebben we alle opdrachten uitgevoerd?

En natuurlijk, hoe kan het ook anders… Mijn groepje was als eerste terug en had de meeste punten!

Een rijk van angst en bloed

Dit is een verhaal van lang geleden. Het is een afschuwelijk avontuur, vol met mysterie. Er bestond toen een heksenbos, waar wriemelende dingen kropen en toverdranken werden gebrouwen. De heksen hielden niet van de warme zon, maar juist van de maan. Mensen in het dorp waren bang van de heksen. Maar als je vroeg hoe ze eruit zagen, dan kon niemand je dat vertellen. Had iemand ze wel eens gezien? Overdag zag je ze niet, maar ’s nachts sliepen ze nooit. Moedig en vastberaden zou ik de heksen wel verslaan. Ik voelde me zooo stoer. Ik kwam aan in het bos en zag helemaal niemand. Toen het wat aan het schemeren was, hoorde ik geritsel in de bosjes. Mijn onrustige hart ging sneller kloppen. Ik kreeg een heel raar gevoel van binnen. Ik had iets mee moeten nemen om mee te vechten, een zwaard of een knuppel, maar ik had niks! Het geritsel kwam dichterbij. Ik zocht wanhopig om me heen en vond een redelijk dikke tak. Ik klemde deze stevig tegen me aan en keek in de richting van het geritsel. Het ging sneller. Het kwam dichterbij. De stok in mijn handen! En toen… stilte… Doodse stilte. Geen geritsel. Snel kloppend hart.

Ik heb daar een tijdje gezeten, 1 of 2 uur misschien. Het was al donker en er gebeurde niks. Maar toen hoorde ik het, gefluister, heel zachtjes. Het gefluister kwam niet dichterbij. Volgens mij zaten ze stil op de grond, maar ik kon niemand zien. Zouden het de heksen zijn? Ik besloot om dichterbij te kruipen. Ik pakte de stok op en sloop zo zacht als ik kon naar het gefluister toe. Ze zaten op een boomstam en ik keek tegen hun ruggen aan. Ik pakte de stok weer stevig vast en sprong met een luide yell op de figuren af. Hiiiiiyaaaaaa. Met mijn kung-fu moves zal ik ze zeker verslaan. De twee figuren slaakten een kreet en toen gebeurde er iets vreemds… Ze werden ineens klein, heel klein en ze stopten niet met krimpen. Hysterisch probeerde ik de monsters te pakken. Want dit waren geen heksen, dit moesten wel monsters zijn! Kunnen veranderen van lichaamslengte, welke heks kan dat nou? Eindelijk had ik er een te pakken. Ik pakte hem op en hij beet in mijn vinger! AUW

Dromerig staarde ik voor me uit, het donker in. Ik voelde aan mijn vinger. Hij voelde een beetje beurs. Mijn hoofd voelde een beetje licht. Wat is er gebeurd? Ik wreef in mijn ogen, maar ik kon nog steeds niks zien in het donker. Maar een ding wist ik zeker: ik was niet meer in het bos. Mijn kamer ken ik uit duizenden, mijn bed als geen ander. Dit was geen gras, nee dit was mijn matras met een dekbed. Snel knipte ik mijn lichtje aan, te fel, veel te fel. Ik kneep mijn ogen dicht en liet deze langzaam wennen aan het felle licht. Mijn vinger zag blauw. Ik zal hem wel gestoten hebben ofzo, maar wat had ik een maffe droom. Uitgeput ging ik weer liggen en staarde naar het plafond. Dit plafond hadden ook sterren kunnen zijn, ontelbaar veel, 50, 60, 70…

Ik werd wakker met hoofdpijn. Wat had ik slecht geslapen zeg! Met mijn hoofd onder de dekens rekte ik me uit. Het was vast al tijd om uit bed te gaan. De wekker zei me dat het al half tien was. Toen ik eindelijk rechtop in bed zat en mijn sokken aan wilde trekken, zag ik het liggen. Het was een propje papier. Maar ik had helemaal niet van dit soort papier. Het leek wel een stuk perkament. Ik raapte het op en vouwde het open. Wat erop stond was heel duidelijk: “Zoek ons, de zwebongbeesten niet meer op. De volgende keer zijn we niet zo mild!”.

Glogster

Glogster maakt het mogelijk om interactieve posters te maken. Je maakt een gratis account aan bij Glogster en gaat aan de slag binnen de webomgeving. Online kun je je poster helemaal naar eigen smaak vorm geven door plaatjes/foto’s, video’s, geluid, links, graphics, tekst en achtergronden toe te passen. Glogster heeft voor een aantal van deze zaken een bibliotheek waar je in kunt grasduinen maar het is ook heel goed mogelijk om je eigen bestanden te uploaden. Het toevoegen van muziek vanaf je eigen computer is bijvoorbeeld heel snel gebeurd. je kunt zelf aangeven of je deze geluidsbestanden in een player  (bij aanklikken) of automatisch wil laten starten. Is je poster klaar dan is het een kwestie van opslaan en publiceren en wordt er vervolgens een url toegekend aan je zelfgemaakte poster. Je kunt je glogs zowel private als public opslaan.Voor het onderwijs heeft Glogster de mogelijkheid om een virtuele klas te registreren met maximaal 200 leerlingen.

Bron: Tessa van Zadelhoff (2009). Interactieve posters maken met Glogster. Geraadpleegd op 11 april 2012, via http://warempel.wordpress.com/2009/10/28/interactieve-posters-maken-met-glogster/

Mijn voorbeeld glog: http://www.glogster.com/belindadirven/zoey-franse-bulldog/g-6lk7b0istm1ptmbak1io6a0

Papiria

In het Kinderboekenmuseum in Den Haag maken kinderen spelenderwijs kennis met jeugdliteratuur. Leren, beleven en doen staan bij een museumbezoek centraal. Alle tentoonstellingen en workshops van het museum stimuleren de eigen fantasie en wakkeren plezier in lezen aan. De diverse museumlessen zijn behalve leerzaam ook spannend en verrassend. Niet alleen voor leerlingen, maar zeker ook voor docenten!

Er zijn museumlessen ontwikkeld waar de kinderen mee aan de slag kunnen voor verschillende leeftijden. Door rond te dwalen over de website van het kinderboekenmuseum werd ik ontzettend enthousiast over deze museumlessen. Wat een leuke manier om de kinderen op een speelse manier bezig te laten zijn met de collectie en boeken die worden getoond in het museum.

Red Papiria!

In Papiria ervaren en ondergaan kinderen de magie van woord en beeld. Op speelse wijze ontdekken ze waaruit een verhaal en een illustratie kan bestaan en hoe schrijvers en tekenaars te werk gaan. Creatief omgaan met taal en het stimuleren van plezier in lezen en schrijven staan centraal in de tentoonstelling en de aansluitende workshop.

Tijdens hun ontdekkingstocht door Papiria maken de leerlingen een digitaal verhaalfiguur, dat de hoofdrol zal spelen in hun eigen verhaal. Dit verhaal schrijven, tekenen, dichten of verbeelden ze in de afsluitende workshop. Hun verhaalfiguur komt er tot leven en de fantasie van de leerlingen wordt geprikkeld. Zo wordtPapiria naast ook spannende ontdekkingstocht door de wereld van het kinderboek ook en spannende ontdekkingstocht door de eigen verbeelding.

Bron: Schrijver onbekend (2010). Museumlus Red Papiria! Geraadpleegd op 11 april 2012, via http://www.kinderboekenmuseum.nl/Educatie/MuseumlesRedPapiria.aspx

Koninklijke Bibliotheek (KB)

De KB is de enige nationale bibliotheek in Nederland. Hier vind je het nationale geheugen van geschreven, gedrukte en elektronische publicaties. Als nationale bibliotheek verzamelt de KB alles wat over Nederland wordt geschreven en gepubliceerd. De KB brengt een zo volledig mogelijke collectie bijeen over geschiedenis, taal en cultuur. Ook worden er kostbare drukken en handschriften bewaard, wetenschappelijke literatuur uit binnen en buitenland en speciale collecties zoals miniaturen en kookboeken. Er zijn meer dan drie miljoen items met een totale lengte van zeven kilometer.

Iedere Nederlander weet dat New York ooit van Nederland was, dat Vondel tot de grootste dichters van de zeventiende eeuw behoorde en dat Willem van Oranje in Delft is vermoord. Maar wat ze niet weten is dat hier ook tastbare bewijzen van bestaan. In de magazijnen en depots van de KB liggen deze topstukken bewaard. Maar, omdat het zonde is om deze topstukken van iedereen te weerhouden, worden er tentoonstellingen ontwikkeld. De tentoonstellingen bevatten sprekende topstukken met allen een eigen verhaal. Deze tentoonstelling wisselt regelmatig.

Beleven. Ervaren. Inspireren. Doen.

Gisteren zijn we met de groep naar Breda geweest. Hier kwamen we aan bij het NAC-stadion, maar dat was niet onze bestemming van deze reis (aan het einde bleek het wel onze eindbestemming te wezen). Nee, wij waren in Breda voor het eLab van Innofun. Een high-tech, ptikkelende omgeving waarin aandacht wordt besteed aan social media in het leven.

Innofun ontwikkelde het eLab op basis van honderden leervragen van leerkrachten uit het hele land. Daarbij keken we naar de competen­ties die een leerkracht nodig heeft om sociale media op een verantwoorde wijze toe te passen. Het resultaat beleeft en ervaart u in het eLab. Hier kunt u zich als onderwijsprofessional op een vraaggestuurde wijze professionaliseren of uw visie en beleid vorm geven.

Het eLab bruist van de activiteiten: er zijn aansprekende sessies en oefeningen, onder­steund door filmpjes, demonstraties, teksten, video’s en praktijkvoorbeelden. U ziet en hoort de cijfers en de opvattingen van hoogleraren, onderwijsprofessionals, experts en critici. Het eLab geeft stof om over na te denken. Het geeft u de kans om op inspirerende wijze een beargumenteerde opvatting te vormen.

Bovenal geeft het eLab u energie.

Bron: Schrijver onbekend. eLab. Geraadpleegd op 11 april 2012, via http://www.innofun.nl/elab/

Het “bruisen van de activiteiten” viel eerlijk gezegd wel wat tegen, we hebben niet daadwerkelijk veel zelf kunnen doen. Terwijl er een duidelijke boodschap werd gegeven: wees geen zender naar de kinderen toe, maar ga naast de kinderen staan en begeleid ze in hun proces. Het was een leuke, leerzame ochtend waarbij er verschillende lesideeen aan bod zijn gekomen, we werden geprikkeld om zelf nog meer lesideeen te bedenken en er werd kennis gemaakt met nieuwe (voor mij onbekende) social media.

Bevorderen van mediawijsheid

Kinderen brengen steeds meer tijd achter de computer en voor de televisie door. Ze worden overspoeld door media. Hoe leren kinderen zich een mening te vormen over de programma’s die ze zien en hoe herkennen ze kwaliteit? Het is voor ouders niet altijd makkelijk om goed zicht te hebben op het mediagebruik van hun kinderen. Laat staan ze daar goed in te begeleiden.

Cinekid biedt verschillende activiteiten en materialen aan om kinderen binnen het onderwijs vaardiger te maken op het gebied van media. Een belangrijke doelstelling hierbij is het bevorderen van mediawijsheid. Want het is van groot belang dat kinderen al vroeg leren hoe ze kritisch vragen moeten stellen.

Cinekid hanteert de definitie van de raad voor cultuur (2005): ‘het geheel van kennis, vaardigheden en mentaliteit waarmee kinderen zich bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld’.

Bron: Schrijver onbekend (2011). Onze visie – Cinekid. Geraadpleegd op 6 april 2012, via http://www.cinekid.nl/nl/educatie/educatie/over

Uit het vuistje

Vuistregels voor creatieve activiteiten

Muilwijk en van Galen geven de volgende acht vuistregels en tips voor creatieve activiteiten in de klas.

  1. Biedt kaders en uitdaging
    Stel een duidelijk doel met indien nodig een instructie over hoe kinderen de opdracht zouden kunnen aanpakken. Inspireer eventueel met suggesties over hoe je een bepaald materiaal of medium kunt gebruiken. Door beperkingen te stellen worden kinderen gedwongen en uitgedaagd om nieuwe, eigen oplossingen te bedenken.
  2. Ontdekken en spelen
    Biedt kinderen ruimte en tijd, en laat ze vrij in de uitwerking van een opdracht zodat ze zelf hun talenten en vaardigheden ontdekken. Laat ze experimenteren om tot onverwachte ontdekkingen komen.
  3. Gereedschappen en skills
    Kinderen die over veel gereedschappen (ook digitaal) beschikken, hebben meer mogelijkheden om creatief te zijn. Die moeten ze wel leren hanteren: een hamer, hun hersens, hun handen en voeten, digitale middelen. Laat ze dingen doen, ontdekken en oefenen op een manier die past bij hun (individuele) talent en voorkeuren, in het kader van een doel of uitdaging.
  4. Zelf doen
    Kinderen moeten leren om dingen zelf te doen: zelf maken, zelf laten zien. Zonder instructies die alle mogelijkheden hebben dichtgetimmerd en zonder goed of fout achteraf. Reflecteer achteraf wel met de kinderen op het proces.
  5. Co-creatie
    Biedt mogelijkheden om kinderen samen iets te laten creëren.  Zo leren ze op andere mensen bouwen en vertrouwen om iets tot stand te brengen. In samenwerking leren kinderen van elkaar, ze leren dat iedereen eigen talenten heeft die waardevol kunnen zijn in een proces, en last but not least leren ze over zichzelf in samenwerkingsprocessen.
  6. Omgeving
    Betrek de omgeving bij het leerproces. Kinderen leren overal en altijd, formeel en informeel, 24 uur per dag. In welke omgeving werken ze? Wat leren ze binnen en wat buiten de school? Hoe kun je de omgeving betrekken bij het leerproces? Grijp die buitenkans.
  7. Podium
    Zorg voor een plek en moment waar kinderen hun resultaten laten zien. Er zijn allerlei mogelijkheden: locaties binnen en buiten de school, op straat, op internet, …  Een goed podium stimuleert, daagt uit en zorgt voor erkenning en voldoening.
  8. Betekenis
    Werk met kinderen aan betekenisgeving en reflectie op het creatieve proces. Dit is minstens net zo leerzaam als het creatieproces zelf. Laat ze terugblikken en beoordelen of ze het (hun) doel hebben gehaald en vooral: op welke manier. In reflectie op het eigen werk worden kinderen bewuster van hun leer- en werkstijl. Ze leren hun werk kritisch en constructief bekijken en erover praten. Hierdoor gaan ze anders kijken naar hun werk en er zich er verantwoordelijk voor voelen. Al leerkracht heb je een spilfunctie in het proces van betekenisgeving. Wat betekent het creatieve proces voor jezelf en voor je omgeving?

Bron: Schrijver onbekend (2012). Creativiteit: kerncompetentie 21ste eeuw. Geraadpleegd op 5 april 2012, via http://www.cultuurcoordinator.nl/artikelen/creativiteit-kerncompetentie-21e-eeuw

ICC

Onderwijs als voorbereiding op een onzekere toekomst
Het onderwijs leidt kinderen op voor een toekomst waarvan we niet weten hoe die eruit ziet. Dat is natuurlijk in wezen niets nieuws, maar de ontwikkelingen in onze huidige tijd zijn wel in een stroomversnelling geraakt. Technologie en de mogelijkheden die dit biedt, heeft grote invloed op ons dagelijks leven. Internationaal wordt nagedacht over de vraag hoe je kinderen het beste voorbereidt op de dynamische, snel veranderende wereld van de 21e eeuw. Creativiteit blijkt daarbij een kerncompetentie.

De cultuurcoordinator maakt en houdt iedereen enthousiast over cultuur op school.

Creativiteit belangrijk voor succes
Creativiteit als kerncompetentie voor de komende eeuw is iets anders dan kunnen kleien, viool spelen of nu en dan naar een theater gaan. Creatieve kinderen zijn speels, vindingrijk, zelfbewust, intuïtief, ze hebben lef, en zitten vol energie om dingen te maken en te doen. Kwaliteiten die heel belangrijk zijn om in de 21e eeuw succesvol in het leven te staan! Hoe kun je creativiteit bij leerlingen stap voor stap ontwikkelen door middel van cultuureducatie en de kunstvakken?

Bron: Schrijver onbekend (2012). Creativiteit: kerncompetentie 21ste eeuw. Geraadpleegd op 5 april 2012, via http://www.cultuurcoordinator.nl/artikelen/creativiteit-kerncompetentie-21e-eeuw

Stad zonder hart

Rotterdam is, net als Middelburg, in de tweede wereldoorlog compleet plat gebombardeerd. Zonde van zo’n mooie stad. Van deze bombardering is een symbolisch beeld gemaakt. Het monument heet De verwoeste stad, maar is beter bekend als Jan Gat.

Stadsgedicht 14 mei 1940

Ze verbrandden steden als grofvuil.
Hun handen hingen schuil achter helse
machines. Rouwnagels zonder rouw.

Geen graven. Alleen raven als roet.
En rook voor de zon.

Pijn verdicht tot een stille schreeuw
blijft voorgoed in ons haken.
Ik ken die schreeuw. Wie zijn

verleden niet kent,
begrijpt de toekomst niet.

Glimlachend ademt de stad.
Bij het slaande hart waar ooit een gat was,
bij deze smekende armen, zweren we nu.

De woorden zijn gloeiende
gloeiende kooltjes in ons oog:
nooit    meer    haat

Jana Beranova

Geometrie

’s Middags hebben we een kubuswoning bezocht. Ik was heel benieuwd hoe zo’n woning er van binnen uit zag. We moesten eerst een hoop trappen op en dan kwamen we in een ini-mini huisje. De muren waren schots en scheef en de ruimte werd erg krap door het trappenhuis.

Ik vond het wel erg interessant om binnen te kijken, want vanaf de buitenkant kon ik me er niet veel van voorstellen. Qua architectuur is dit echt een hoogstandje! Geweldig dat creatievelingen bedacht hebben dat een huis niet altijd recht toe recht aan hoeft te zijn. Maar toch zou ik er nooit kunnen wonen. Ik kon geen rustpunten vinden en ik houd echt van een klassieke bouwstijl. Ik heb ook meer ruimte nodig, ik zou me in dit huis echt opgejaagd voelen. Wat wel een pluspunt was, was het uitzicht vanuit de keuken, je keek zo de stad in.

Hierna hebben we door Rotterdam gelopen en architectuur bekeken. Mooi om te zien dat oude gebouwen naast jaren 30 gebouwen staan en dat er daarnaast weer nieuwe gebouwen komen. Ik vind het een mooie gedachte, oud en nieuw combineren. Het oude behouden is zeker een pluspunt, want zo blijft ook de historie van een stad zichtbaar bestaan.

Ook zijn we in het gebouw de Maas naar de bovenste (twintigste) verdieping geweest om zo de skyline van Rotterdam te mogen bekijken. We hebben goed kunnen zien dat de oude stad erg klein is vergeleken met wat Rotterdam nu is. Ik vond dit echt het hoogtepunt van de dag. Geweldig dat uitzicht! Ik heb er echt van genoten en vond het jammer dat het zo snel voorbij was.

Zing!

In het onderwijsmuseum zie je -hoe kan het ook anders- alles wat dan ook maar met onderwijs te maken heeft. Telkens wordt er een speciale tentoonstelling gemaakt over een bepaald vakgebied of over iemand die belangrijk is geweest voor het onderwijs in ons land. En dit allemaal naast de vaste collectie! Op dit moment (en nog een dag na het posten van dit bericht) is het de tentoonstelling Zing!, waar we met de minor naar toe zijn geweest.

Muziek maken is leuk!

En het heeft een positieve invloed op de intelligentie. Dat toont wetenschappelijk onderzoek tenminste aan. Maar er is meer: muziek maken is goed voor de taalontwikkeling en de concentratie, het ondersteunt de motorische ontwikkeling en… het vormt een prima uitlaatklep voor onze emoties!

Met elkaar, nog leuker!

Samen muziek maken is goed voor het groepsgevoel, de sociale vaardigheden en de discipline. En we doen het graag! Zeker als er gezongen gaat worden. Ouderen zingen direct mee met de Zilvervloot, vijftigers met Ik ben lekker stout, dertigers met Op een onbewoond eiland en… kinderen van nu gaan uit hun dak bij het Junior Songfestical.

Overal en altijd!

Trouwens… welke rol speelt muziek wel niet in ons leven?! In de wieg, op het werk, bij het winkelen en op feesten. Zelfs bij de herdenking van een overledene. En als er geen muziek te horen is, vallen we terug op onze eigen mp3-speler. Dat moet zijn uitwerking hebben op het muziekonderwijs! Of toch niet?

Door middel van acht thema’s proberen ze bij de tentoonstelling Zing! antwoord te geven op vragen die mensen kunnen hebben over zang en muziek.

Nadat we bij Zing! hebben rondgekeken, mochten we de rest van het museum bekijken. En dat was eigenlijk wel uniek: vanaf 1 april gaat het verhuizen. We hebben dus op de valreep het museum in Rotterdam nog kunnen bekijken. In de rest van het museum waren er talloze dingen te bewonderen. Er was een speciale tentoonstelling over Erasmus, wandplaten werden getoond, handwerken waren te zien en wat ik het leukste vond: de geschiedenis van het onderwijs. Je werd meegenomen van de 8e eeuw tot 1960. Ze hadden enkele voorbeelden tentoongesteld.

Flashmob

Afgelopen maandag had groep 7/8b een verrassing voor alle leerlingen en leerkrachten van de Vossenburch. Om 10 over 1 galmde ineens muziek over het schoolplein. Het lied Ai Se Eu Te Pego van Michael Telo werd gebruikt voor een heuse flashmob! De kinderen hadden een dansje ingestudeerd en begonnen spontaan te dansen. De bedoeling was om zoveel mogelijk andere kinderen en leerkrachten mee te laten doen. Het lied heeft drie keer gedraaid en op den duur deed iedereen mee! Het was erg leuk om te zien, al die dansende kinderen op het plein in het zonnetje! Erg leuk om een keer mee te maken.

Een Braziliaanse moeder kwam nog wel even vragen of we wisten wat de tekst betekende, want de tekst is niet zo heel gepast.

Doldwaze juf

En ook ik heb natuurlijk zelf de hand gelegd aan de materialen die de kinderen moesten gebruiken tijdens de les van Jean Tinguely. De groepsleerkracht wist namelijk niet zo goed of de klei goed zou werken, hoeveel klei je nodig zou hebben en op welke punten je moest letten als je je machine op ging bouwen. Maar gelukkig was ik er, degene die wel eens even ging proberen een doldwaze machine in elkaar te zetten.

En stiekem he… was dit best leuk om te doen!

Het begin van het eind

Uiteraard komt er ook voor mij een einde aan de kinderkunstweek. Eigenlijk is voor mij het einde dinsdag al begonnen. Op woensdag en donderdag hebben de kinderen namelijk gewone lessen (op deze dagen staat een andere juf voor de klas) en morgen maken de kinderen al het werk af dat nog niet af was. Helaas kan ik er deze dag niet bij zijn, omdat ik andere verplichtingen heb.

Aankomende woensdagavond is de spetterende tentoonstelling van al het moois dat er door heel de school gemaakt is. Hierbij wordt er extra aandacht besteed aan datgene wat de kinderen hebben gedaan en niet zozeer het ideeenboek. Bij elk kunstwerk hebben de groepsleerkracht en ik tekst en uitleg gegeven, net zoals in een museum. Ook hangen er foto’s bij van de kunstenaars en schilderijen en is er een speciale plek ingericht voor Marinus Boezem. Bijna al het moois staat al klaar voor de tentoonstelling.

Ook voor de kinderen nadert het einde van de kinderkunstweek en dan moeten ze weer “stomme rekenlessen gaan maken”. Hier hadden ze niet veel zin in en dat snap ik ook wel, de kunstenaar in jezelf zoeken is toch ook veel leuker?

De kunstenaarshand

Afgelopen dinsdagochtend (27-03-2012) zijn we met groep 7/8b van de Vossenburch naar het atelier van Marinus Boezem gefietst. We werden verwacht en mochten rondkijken. Als eerste kwamen we bij een enorm huis in hartje Middelburg, ontzettend groot en onwijs mooi! De kinderen vroegen zich af hoeveel zo’n huis eigenlijk zou kosten. Ik heb ze uitgelegd dat het een heel oud, historisch huis is en dat het heel duur zou zijn.

Toen moest er aangebeld worden, maar wie mocht dat doen? Ze stonden allemaal te popelen en uiteindelijk mocht iemand dus op de bel drukken. Er klonk een stem: jullie worden al verwacht, ik kom eraan. Het duurde even voordat de deur open ging (het is ook een enorm huis) en daar stond hij dan: Marinus Boezem. De kinderen werden hartelijk begroet en mochten binnen komen. Gelijk zag je al een aantal kunstwerken hangen. De kinderen mochten hun jas ophangen en kregen op de grote trap een geschiedenislesje over het huis. Het huis is namelijk een voormalig weeshuis, waarna het een meisjesschool werd en uiteindelijk is het een woonhuis / atelier geworden van een kunstenaar.

De kinderen vonden dit niet zo interessant, maar hebben wel goed naar de kunst om zich heen gekeken. We liepen door naar een kamer met stoelen en een grote bank. Hier kregen de kinderen een oud klokhuis filmpje te zien waarin Marinus Boezem geinterviewd werd over zijn kunst. Het ging over beweging en de manier waarop hij dat verwerkt in zijn kunstwerken. Na de film kregen de kinderen een mandarijntje.

We hebben de kamer gezien (het eigenlijke atelier) waar Marinus zijn opdrachten binnen krijgt, tentoonstellingen samenstelt, kunstwerken maakt en eigenlijk bijna altijd te vinden is. De kinderen kregen bij bepaalde kunstwerken tekst en uitleg. Ze stonden echt ademloos te luisteren. Hierna vervolgden we onze weg naar beneden, waar vele kunstwerken stonden tentoongesteld. Hier kregen de kinderen meer verhalen te horen, ook het verhaal over het kunstwerk voor de koningin dat Marinus in opdracht heeft gemaakt. De koningin is toen met een helikopter naar Middelburg gevlogen en met een auto en bodyguards naar het huis van Marinus gebracht.

Toen de kinderen ook nog hun vragen hebben mogen stellen, was de tijd alweer om. Ze kregen allemaal een hand en een meisje riep ademloos: Ik kreeg een kunstenaarshand! Die ga ik never nooit meer wassen!

Les Jean Tinguely

Gisteren hebben de kinderen weer een kunstles gehad uit het ideeenboek. Deze keer ging het over Jean Tinguely. Ik had een powerpoint gemaakt waarbij de kinderen veel konden kijken. Eerst bekeken we een filmpje over zijn doldwaze machines. Hierna bespraken we een paar platen over zijn  machines en gaf ik uitleg over Jean Tinguely. De kinderen vonden zijn kunst maar een beetje apart.

De juf had een grote zak met een heleboel restmateriaal (want Jean Tinguely maakte zijn kunstwerken van afvalmateriaal) waarmee de kinderen in groepjes een eigen doldwaze machine konden maken. Ze hadden keus en materiaal genoeg. Er zat van alles in, van een uit elkaar gehaalde digitale camera tot scharnieren en schroeven.

Door met speciale klei (die niet hard wordt) de materialen aan elkaar te verbinden, kun je alle kanten op. De kinderen kregen allemaal een dienblad met materiaal en mochten aan de slag gaan. In sommige groepen ging de samenwerking heel goed en kwamen ze al snel tot een resultaat, maar in andere groepen ging dit wat slechter.

Wanneer ze klaar waren met hun machine, moesten ze de machine na gaan tekenen. De ronde vormen moesten gemaakt worden door ronde vormen over te trekken. Ze maken de tekeningen vrijdag af, want alle machines waren wel nog net op tijd af.

Beweging (gastles)

De tweede gastles die de kinderen kregen ging over een beweging van de mens visueel maken. Ook hierbij werd er rekening gehouden met evenwicht. Ze moesten een poppetje maken met ijzerdraad in een houten sokkeltje. Dit poppetje mocht maar op 1 been, 1 arm of op zijn hoofd balanceren.

De eerste stap was een “stickman” tekenen. Hierbij werd erop gelet dat de benen even lang werden als het hoofd en bovenlichaam bij elkaar. Sommige kinderen vouwden hun schetspapier dubbel (wat erg slim bedacht was). Nadat ze de stickman hadden getekend, moesten ze de omtrek met een ijzerdraad gaan vormen. Het was redelijk slap ijzerdraad, dus het verbuigen ging best goed. Voor sommige kinderen was dit echter nog erg moeilijk, dus die hadden hulp nodig. Het in de sokkeltjes stoppen van het poppetje heb ik gedaan, omdat hierbij nog een aantal handelingen moesten worden verricht. Er werd gewacht tot ieder kind klaar was met het ijzerdraad en ze allemaal een poppetje in een sokkel hadden staan.

Na deze stap moesten de kinderen van vliegerpapier repen scheuren, die ze daarna met behanglijm nat moesten maken met hun vingers. Dit vonden de jongens geweldig en de meisjes smerig. Ze mochten 1 of 2 kleuren gebruiken, maar de meeste kinderen gebruikten 1 kleur. Roze was erg populair bij de meisjes en groen en blauw bij de jongens. Met de natgemaakte strookjes gingen ze hun poppetje bekleden. Hierbij moesten ze goed letten op open gaten en dat alles bedekt was.

 

Na anderhalf uur hard gewerkt te hebben was er een groot verschil te zien in tempo bij de kinderen. Er werd nagegaan of de poppetjes die al wel klaar waren ook netjes afgewerkt waren. De randen moesten worden gladgestreken en alle gaten moesten gedicht worden. Andere kinderen hadden nog maar een klein stukje van hun poppetje gemaakt, maar mogen dit op een ander moment af maken. Al met al een hele leuke les met geweldige resultaten! Ze lijken zelfs een beetje op de dansende nana’s!

Kunst is praten met de vogels van de vrijheid

Zo stond een artikel over de kinderkunstweek in de PZC.

En ik vraag mij nog steeds af: hoeveel vrijheid hadden de “vrije vogels”, de duiven die werden losgelaten. Toegegeven, het is een mooi gebaar, maar ik vind het nog steeds zielig. Enfin…

De kinderkunstweek is geopend, met veel aandacht van de media (en terecht!). Op naar de leukste week van het jaar en lekker genieten van alle kunst om ons heen. En uiteraard: de kinderen enthousiasmeren voor het bekijken en maken van kunst!

Boekenbakkers

Ik haal altijd mijn boodschappen bij de emte (want die zit om de hoek). Koopjesjagen doe ik ook, dan haal ik andere dingen bijvoorbeeld bij de Lidl of de Albert Heijn. Maar ik wil het nu over de emte hebben. Want de emte is geweldig (nou dat is een tikkeltje overdreven, maar toch). Want bij de emte hebben ze altijd van die leuke spaaracties. En in het gebied waar ik woon (Dauwendaele, Middelburg) pakken deze spaaracties wonderbaarlijk goed uit voor de kinderen. Want in deze wijk wonen geen rijke mensen, hier wonen kinderen die niet veel hebben. Door een spaaractie te doen waarmee ze dus sparen voor gratis boeken, maak je de stap naar lezen (die tegenwoordig al zo ver weg is voor de meeste kinderen) zo laagdrempelig, dat ze veel sneller gaan lezen.

Dit is de tweede actie waarbij je kinderboeken kunt sparen. Van de vorige actie heb ik ze allemaal en dat ga ik nu zeker ook proberen. Veel kinderen sparen ook deze boeken. Vorig jaar heb ik zelfs nog zegels uitgedeeld in de klas. Emte bevorderd het lezen voor kinderen, en daarom zijn ze geweldig!

Zing’es

Muziekonderwijs is onmisbaar in het leven van kinderen, zowel in het basisonderwijs als daarbuiten. Zingen, spelen, luisteren: iedere week muziek maken is het doel! Maar muziekmaken is niet voor alle kinderen toegankelijk. Kinderen zingen of bespelen een instrument doorgaans alleen als de ouders daarvoor kiezen. Via het onderwijs bereiken we iedereen. Samen muziek maken is ook leuker. Kinderen genieten van een gezamenlijke presentatie en krijgen daardoor zelfvertrouwen. Muziek maken nodigt uit tot samenwerking en bevordert het luisteren naar elkaar. Muziek maken kun je ook overal doen. Je eigen stem maakt je tot zanger en overal zijn instrumenten. Met Sinterklaas zingen we bijvoorbeeld de longen uit ons lijf. Waarom zou dat niet op elke schooldag kunnen? Je kunt het ook gebruiken als uitlaatklep. Emoties kunnen soms beter worden vertaald in muziek dan in woorden. De inspanning die nodig is voor muziekbeoefening werkt ontspannend. Bovendien draagt muziek bij aan de motorische en zintuiglijke ontwikkeling. Talent moet zich ontwikkelen. Muzikaal talent en de liefde voor muziek openbaren zich al op jonge leeftijd. Hoe eerder een kind kan laten blijken dat muziek voor hem of haar belangrijk is, hoe beter! Muziek maak slim en sociaal. Muziekonderwijs verbetert de creatieve ontwikkeling, versterkt het concentratievermogen en bevordert sociaal gedrag van de kinderen. Samen muziek maken komt het schoolklimaat ten goede.

Het is de voedingsbodem voor latere cultuurdeelname. Wie jong kennismaakt met cultuur in allerlei vormen, zal dit later ook beter weten te waarderen. Toegang tot muziek in de kindertijd betekent meer kans op liefde voor cultuur op latere leeftijd.

Bron: (Zing’es)

Evenwicht

Vandaag kregen de kinderen van groep 7/8b de eerste gastles van een gepensioneerde, enthousiaste juf (Gerda). De les ging over beweging en dan voornamelijk het stukje om je evenwicht te bewaren. We hadden het handenarbeidlokaal tot onze beschikking (na wat gerommel met een andere klas, die dacht dat ze er ook konden zitten). Juf Gerda begon instructie te geven en de kinderen luisterden aandachtig, langzaamaan begon de concentratie wat weg te zakken. We moesten dus maar snel aan de slag, aldus juf Gerda.

Ze had een voorbeeld gemaakt van een houten sokkel met daarop een ijzerdraad waaraan twee stenen balanceerden en die in evenwicht waren. De kinderen gingen dit ook maken, als een kunstwerk. Het is kinetische kunst, het beweegt. Allereerst moesten de kinderen een vierkant plankje schuren, zodat de splinters er af zouden gaan. Ook kregen ze een ronde houten stok, waarbij ze de uiteinden voorzichtig glad moesten schuren. Na dit gedaan te hebben moesten ze in het midden van het plankje een spijker slaan. Maar hoe bepaal je dat midden? Hier werd een hele slimme oplossing voor gegeven: met potlood zet je op de lelijke kant (de onderkant) een kruis, waarbij het snijpunt van de lijnen dus het midden is. Na dit gedaan te hebben, klonken er veel hamerslagen en al snel zaten de sokkels in elkaar. Nu moesten ze nog zorgen dat het ijzerdraad op zijn plek bleef. Dit werd gedaan door een oogje in de bovenkant van de sokkel te draaien. Door eerst met een fretboor een gaat te boren, kon het oogje er gemakkelijk ingeschroefd worden.

Nu kwam het moeilijkste gedeelte: de stenen die de kinderen kregen (twee stenen waarvan een grote en een kleine) moesten worden ingepakt met een stukje touw, zodat ze opgehangen konden worden. Dit vonden veel kinderen moeilijk en ze hadden daar dan ook veel hulp bij nodig! Soms deed een druppeltje lijm wonderen en op andere momenten moest je maar net het goede punt zien te vinden om je touw om de steen te doen. De kinderen kregen hierna pauze en in de pauze hebben we nog veel stenen goed ingepakt. Al het gereedschap en overige materiaal werd van de tafels gehaald, zodat alleen de kranten en de sokkels overbleven.

Na de pauze werd de tweede uitleg gegeven aan de klas. Nu moesten ze de sokkel gaan verven. Dit deden ze met ecoline, omdat dit sneller droogt en je dan nog goed de nerven van het hout kunt zien. Er werden zeer mooie creaties gemaakt door de kinderen.

In de tussentijd waren er al aardig wat stenen weer losgegaan en heb ik deze nog ingepakt. De kinderen waren heerlijk bezig en soms gebruikte een heel groepje dezelfde kleur (waardoor je dus veel moest bijvullen). Gelukkig hebben ze nog wel allemaal een unieke creatie weten te maken. Wanneer ze klaar waren met de ecoline, was hun evenwichtssokkel al bijna klaar. Nu moesten ze nog een ijzerdraad nemen en daar met een tang oogjes aan maken, waar de stenen aan konden hangen. Dit vonden sommigen ook erg lastig. Hierna mochten ze opruimen en naar de klas. De kunstwerken worden tijdens de tentoonstelling getoond, maar wat zijn ze mooi geworden!

Volkscultuur

Het geheel van cultuuruitingen die als wezenlijk worden ervaren voor specifieke doelgroepen, gerelateerd aan traditie, verleden en nationale, regionale of lokale identiteiten. Omdat elke generatie haar eigen keuzes maakt, is volkscultuur een dynamisch fenomeen.

Bron: Schrijver onbekend. Begrippen en definities. Geraadpleegd op 21 maart 2012, via http://www.cultuurnetwerk.nl/cultuureducatie/begrippen_en_definities.html#Community arts

Volkscultuur gaat over het leven van alledag

Volkscultuur gaat ook over de cultuur van nieuwe Nederlanders

http://www.volkscultuurplein.nl/ is de website voor landelijk volkscultuur en immaterieel erfgoed en zeker een bezoekje waard! Opde website vind je veel verschillende informatie over volkscultuur in Nederland. Feesten, gebouwen, normen en waarden, volkskunst enzovoort. Zelf vind ik dat deze website al erg aantrekkelijk is voor jong en oud, maar de tekst is voor kinderen te moeilijk. Gelukkig hebben ze ook een versie van de website voor kinderen gemaakt, namelijk http://www.volkscultuurvoorkinderen.nl/.

Opening KKW

Vandaag was het dan eindelijk zover, de opening van de kinderkunstweek. Een aantal van de pilotscholen waren uitgenodigd om de opening bij te wonen. Zo ook mijn stageschool. We zijn om 9 uur vertrokken vanaf het schoolplein richting het abdijplein. Met zijn allen op de fiets, over de stationsbrug… Dat is wel een hele klus met groep 7!

Toen we daar aankwamen werden we hartelijk ontvangen door onze gastvrouw, Ria. Zij zou ons de gehele ochtend begeleiden en zorgen dat alles volgens plan verliep. Aangekomen op het abdijplein, voegden we ons bij de Wilgenhof. Samen zouden wij de groene letter maken, de S.

Er werden een aantal korte toespraken gehouden door John Louws, Ben de Reu en Bram de Muijnck. Kinderen vroegen aan mij of dit dan eindelijk de kunstenaar was. Nee, ze moesten nog even geduld hebben. Toen werd eindelijk de kunstenaar naar voren geroepen. Een daverend applaus volgde en de kinderen kregen de opdracht om KUNST te vormen met zijn allen. Dit ging redelijk goed, maar volgens mij wegens tijdgebrek, gingen we al snel verder.

Er werden heel feestelijk duiven losgelaten (wat ik overigens erg zielig voor de beestjes vond -veel lawaai, lang in een klein houten kistje en dan maar zien waar je eruit wordt gelaten-). Dit was het startteken van de kinderkunstweek. Hierna gingen we wat drinken in de kloostergangen en op naar de workshops.

De workshops waar de Vossenburch heen ging waren:

  • De striptease-act en jezelf verkleden.
  • Het draakje en de mummie, hier een tekening bij maken.
  • Wat vind jij kunst? Maak je eigen kunstwerk.

Als afsluiting hadden een aantal groepjes een kunstrap ingestudeerd en deze werd opgevoerd op het abdijplein. Na een zeer geslaagde ochtend gingen de kinderen moe maar voldaan terug naar school.

Les Victor Vasarely

Vandaag was het dan zover, de grote opening van de kinderkunstweek op de Vossenburch. Als eerste werd ik geintroduceerd in groep 7/8b. Een klein, maar heel erg lastig groepje. Hierna vertrokken we met de hele school naar de aula, waar de opening plaats vond. Er werd voorgelezen uit een prentenboek waarbij een jong meisje in een museum rondliep en per toeval ontdekte dat je in een schilderij kon duiken. Ze beleeft hier veel avonturen en die lopen maar net goed af. De desbetreffende schilderijen werden ook via een powerpoint getoond aan de kinderen.

Na de opening gingen de kinderen terug naar de klaslokalen om verder te gaan met het lesprogramma. Voor groep 7/8b stond de eerste kinderkunstweek-kunstles op het menu! Ik liet de powerpoint van Vasarely zien en heb met de kinderen over kunst gepraat. Ze vonden het heel vreemd dat het platte beeld kon bewegen. We hebben ook een aantal termen besproken (en hopelijk hebben ze die onthouden, na controlevragen!). Belangrijke termen in deze les waren: op-art, optical, illusie, contrasterende kleuren en contrast.

Nadat ze de laatste sheet met een schilderij hadden bekeken, heb ik de opdracht uitgelegd. Ze moesten zelf de tunnel van Vasarely gaan namaken. “Dat kan ik nooit!” “Nee, dat is moeilijk man!”. Na een korte, snelle uitleg zijn ze aan de slag gegaan. Sommige kinderen moesten echt op weg geholpen worden en anderen gingen zelfstandig van start. Ze waren erg geconcentreerd bezig en de resultaten zijn erg mooi geworden. Ze hebben een echte optische illusie weten te creeeren op hun tekenblad. De tekeningen zijn nog niet klaar, ze mogen er op een ander moment aan verder werken. Wanneer ze klaar zijn, zal er zeker een foto worden gepost!

KKW 2

Morgen begint de kinderkunstweek dan echt voor mij. Op de Vossenburch hebben zij ’s middags een gezamenlijke opening in de aula met de gehele school. Er wordt een verhaal voorgelezen over een meisje dat telkens in een schilderij verdwijnt en daarbij worden de desbetreffende schilderijen getoond. Aansluitend hierop mag ik de eerste kinderkunstweek-kunstles geven! En hoe mooi kan het zijn: het is de les van Victor Vasarely, waarbij ik de ppt heb gemaakt en mij helemaal in verdiept heb!

Woensdag ga ik met de Vossenburch mee naar de “grand opening” van deze kinderkunstweek. Hierbij begeleid ik een groepje van 10 leerlingen bij de workshops.

De icc-er van de Vossenburch heeft een groot netwerk met verschillende kunstenaars en contactpersonen van verschillende instanties, hierdoor doen de kinderen van haar klas erg leuke dingen tijdens de kinderkunstweek (waar ik gelukkig ook bij mag zijn!)

  • De eerste vrijdag komt er een kunstenares in de klas om een gastles te geven. We gaan hierbij werken met stenen.
  • Op de maandag hierna is er een geheime verrassing voor de kinderen! Ik weet al wat dit is, maar dit kan en mag ik nog niet verklappen.
  • Hierop aansluitend zal er een tweede gastles plaatsvinden waarbij de kinderen gaan werken met ijzerdraad.
  • De dinsdag mogen de kinderen op bezoek in het atelier van Marinus Boezem en waarschijnlijk een bezoek aan het Zeeuws Museum! ’s Middags geef ik een les over de machines van Jean Tinguely.

Op andere dagen wordt er natuurlijk ook veel aandacht besteedt aan de kinderkunstweek, maar dit zijn toch wel de komende hoogtepunten. Ik heb er erg veel zin in en weet zeker dat ik hier erg veel van ga leren.

Instanties in Middelburg

Vandaag hebben we een hele dag in Middelburg doorgebracht om instanties te bezoeken en een netwerk aan te leggen.

SCOOP – Zeeuws instituut voor Sociale & Culturele Ontwikkeling.

SCOOP houdt zich bezig met verschillende aspecten.

  • Onderzoek en signalering, hierbij geven ze gevraagd of ongevraagd advies aan de provincie of bedrijven.
  • Projectrealisatie op sociaal en cultureel vlak. De projecten die gerealiseerd worden zijn vernieuwend. Hierbij kun je denken aan de KKW.
  • Innovatie, een draagvlak voor ontwikkeling. Hierbij houden ze hun oren en ogen open voor nieuwe impulsen.

Vanaf 1 juli gaat SCOOP samenwerken met de Zeeuwse Bibliotheek. Ze zullen verhuizen naar de bibliotheek vanwege bezuinigingen. Ook kan vanuit een centraal gebouw goed samengewerkt worden, iets wat de instanties al deden.

Opdrachten voor SCOOP kwamen voorheen alleen uit de provincie, maar tegenwoordig komen ze ook vanuit de gemeente.

SCEZ -Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland.

Er zijn verschillende gebieden waar SCEZ zich mee bezig houdt. Dit zijn archeologie, erfgoededucatie, landschap en historie, monumentenwacht, monumentenzorg, musea en streektalen. Het SCEZ is het aanspreekpunt en kenniscentrum voor het erfgoed in Zeeland. Ze willen het erfgoed beleefbaar maken.

Josien Pootjes is de provinciale adviseur voor erfgoededucatie. Zij zorgt voor advisering, ontwikkeling en ondersteuning voor bedrijven en scholen.

Omgevingsonderwijs is belangrijk

Het verleden is dichterbij dan je denkt

Erfgoed kun je onderverdelen in twee categorieen: materieel en immaterieel. Materieel erfgoed zijn alle tastbare, overgebleven voorwerpen uit de vroegere tijd. Immaterieel erfgoed zijn bijvoorbeeld gebruiken van bepaalde culturen, streektalen en archiefen.

CBK – Centrum Beeldende Kunst, vormgeving en architectuur.

De grootste taak van het CBK is het inventariseren en bijhouden welke kunstenaars er in Zeeland actief zijn. Om als professionele kunstenaar door het leven te mogen gaan, moet je wel aan een aantal eisen voldoen. Je moet punten halen en de grens is 75 punten. Met een gevolgde kunstopleiding en afronding daarvan kun je 20 punten behalen. Door jezelf te promoten, publicaties in tijdschriften, hoeveel tijd je besteed aan kunst etc kun je andere punten behalen.

Onlangs afgestudeerden worden door het CBK altijd tentoongesteld. In zo’n tentoonstelling zijn alle disciplines van kunst te zien. Zij krijgen vier jaar de tijd om die grens van 75 punten te behalen.

Autonome kunst is kunst zonder opdracht, je bent vrij om te doen wat jij wilt

Lunch in het provinciehuis

Tijdens het genot van een lekker broodje in het provinciehuis, vielen we binnen bij een vergadering van de drie regio’s in Zeeland. We mochten vragen stellen en deze werden uitvoerig en duidelijk beantwoord. Ze namen echt de tijd voor ons en vonden het niet erg dat wij “binnen kwamen vallen”.

Zeeuws Museum

In supersonische snelheid zijn we door het (reeds vernieuwde) Zeeuws Museum gegaan. We hebben veel informatie gekregen en leuke feitjes gehoord. Zo hebben we geleerd dat de wandtapijten als schilderijen zijn gemaakt, maar dat voor de vorm van een tapijt is gekozen om transport te vergemakkelijken. Al lijkt me zo’n groot tapijt ook nog behoorlijk zwaar hoor.

Wist je dat… het Zeeuws Museum 50 jaar bestaat en nu een hele mooie nieuwe tentoonstelling heeft? Hierbij wordt oud met nieuw gecombineerd en zijn de nieuwste technische snufjes te ontdekken.

Ik vind dat het Zeeuws Museum heel goed inspeelt op zijn publiek. Je moet de mensen toch trekken en daar moet je een goede manier voor vinden. Door verrassend bezig te zijn met de voorwerpen die ze tentoonstellen, zul je altijd en elke keer iets nieuws in het museum ontdekken.

Zeeuws Archief

Het Zeeuws Archief is heel erg actief met het maken van educatieve websites voor leerkrachten en leerlingen. Wij hebben een aantal van deze websites mogen bekijken en dit zag er heel goed uit. Ook werd ons vertelt dat een uitstapje naar het Zeeuws Archief, en actief bezig zijn met de archiefstukken, echt een hele beleving is voor leerlingen.

We hebben nog snel een korte rondleiding door het archief gekregen en hebben weer mooie archiefstukken mogen zien. De aspecten waar je allemaal rekening mee moet houden in een archief, zijn echt enorm. Maar door al deze maatregelen kun je er wel voor zorgen dat de geschiedenis (tastbaar) bewaard blijft.

Zeeuwse Bibliotheek

Het thema tijdens de presentatie was Mediawijsheid. Wat is nu eigenlijk mediawijsheid? Weten hoe je om met gaan met informatie die je over jezelf plaatst en je weg kunnen vinden in de wondere wereld van media. Veel mensen weten hier natuurlijk al veel van af, maar er zijn er ook genoeg die hier niet veel van af weten. De Zeeuwse Bibliotheek helpt deze mensen door cursussen aan te bieden waar ze de kneepjes van de media leren.

Ook voor kinderen wordt er veel gedaan. Zo kunnen scholen leskisten bestellen met boeken over internet, een suske en wiske leskist over welke informatie je wel of juist niet over jezelf moet publiceren op het net en een medialeskist met een ruim aanbod aan informatie en spelletjes die je met de kinderen kunt doorspitten.

De canonkaravaan 2

Het ontstaan van de canon.

  • 1998: de commissie de Wit besluit dat er een canon moet komen over de Nederlandse geschiedenis.
  • 2001: de commissie de Rooy verdeelt de Nederlandse historische tijd onder in tien tijdvakken.
  • 2005: de onderwijsraad vindt dat er geen leidraad is door de geschiedenis.
  • 2007: de commissie van Oostrom stelt de canon samen door middel van 50 vensters.

Enkele mooie uitgangspunten:

De canon van Nederland is het verhaal van ons land en onze cultuur. Hierdoor is de canon vakoverstijgend en dus toe te passen op meerdere vakgebieden.

Je doorloopt de geschiedenis van Nederland in een chronologische volgorde door middel van concrete verhalen.

De vensters hebben een pakkend onderwerp, maar je kunt deze openen voor een grote wereld van verwante onderwerpen.

De vensters zijn stapstenen door de geschiedenis.

De canon is geen afvinklijst, maar een vertrekpunt voor een leven lang leren.

KKW

Een Zeeuwse primeur
Kinderen in de leeftijd van vier tot twaalf in aanraking brengen met moderne kunst, dat is het belangrijkste doel van de eerste
Zeeuwse Kinderkunstweek. Het gaat om een pilotproject waarbij talloze Zeeuwse cultureel-educatieve instellingen samenwerken om een Zeeuwse Kinderkunstweek te organiseren. Het gaat hier om een primeur. In de eerste fase van dit project (2011-2012) meldden zich al 27 scholen uit de verschillende regio’s aan als pilotschool.

Bron: (http://kinderkunstweek.weebly.com/informatie-kkw.html)

En ze hebben er een hele mooie doelstelling bij: Het is de bedoeling dat in 2013 voor het eerst kinderen van alle basisscholen mee kunnen doen aan de Kinderkunstweek. Die Kinderkunstweek moet een traditie worden en mogelijk ook een landelijke week.

Mediakunst

Media en technologie spelen een steeds belangrijkere rol in onze wereld. Mediakunst speelt in op deze nieuwe ontwikkeling. Het maakt gebruik van digitale media en experimenteert daarmee. Mediakunst uit zich in allerlei verschijningsvormen, zoals installaties, websites, performances, games of video. Mediakunstenaars helpen ons de snel veranderende gedigitaliseerde mediawereld te begrijpen en de gevolgen ervan te doorzien. Ze onderzoeken op creatieve wijze hoe nieuwe mogelijkheden met technologie tot speelse, vernuftige, grappige en creatieve resultaten kan leiden.
In veel mediakunst speelt de toeschouwer een belangrijke rol omdat deze het kunstwerk kan beïnvloeden (interactief). De interactie tussen kunst en toeschouwer leidt dan tot een nieuwe uitkomst. Zo wordt de toeschouwer een onderdeel van het kunstwerk zelf. Mediakunst speelt vaak in op de beleving van de kijker en wil graag een nieuwe ervaring teweegbrengen (ervaringskunst). De kijker kan hierbij het gevoel krijgen dat hij of zij onderdeel is van een nagebootst universum dat zo overweldigend is dat de kijker even de alledaagse werkelijkheid vergeet (immersion).
Mediakunst ligt van nature dicht bij de belevingswereld van leerlingen omdat ze veel met media en computers te maken hebben. Ze leren, spelen en communiceren er dagelijks mee. Omdat technologie en media een grote impact hebben op ons dagelijks leven, is het noodzakelijk hier kritisch mee om te kunnen gaan. Daarbij komt dat er heel veel gebeurt in deze nog jonge kunstvorm dat ook kinderen kan verrassen, verbazen en doen genieten.

Bron: Schrijver onbekend. Nieuw in het kunstmenu. Geraadpleegd op 9 maart 2012, via http://www.kunstbalie.nl/Pagina.aspx?Id=503

Cultuureducatie in de regio’s

Gisteren kregen we op school via twee gastlessen ingewikkelde verhalen te horen over de financien en organisatie rondom CultuurEducatie in Zeeland.

Zeeland is onderverdeeld in drie regio’s; de Oosterschelderegio, Walcheren en Zeeuws-Vlaanderen. In deze drie regio’s zijn er grote verschillen te vinden. Als je als basisschool wilt weten welke culturele activiteiten er zijn in jouw regio en waar je deze kunt aanvragen, handel je per regio anders.

Oosterschelderegio: in deze regio is het allemaal wat minder georganiseerd. Als ICC-er van een basisschool kun je via een website of een boekje kijken welk cultuuraanbod er in dat schooljaar is en daar moet je je zelf voor inschrijven. Sommige aanbiedingen zullen dus nooit gekozen worden en anderen worden overladen met aanmeldingen.

Walcheren: deze regio kun je zien als een “tussen-regio”. Het is hier beter geregeld dan in de Oosterschelderegio, maar nog niet zo goed als in Zeeuws-Vlaanderen. Wel gaan ze hier de goede kant uit. In Walcheren zit natuurlijk een groot centraal punt voor Cultuur(Educatie), Middelburg. Naast cultuurmenu’s voor verschillende regio’s (Middelburg, Vlissingen en Veere), zijn er ook vele leskisten te vinden die circuleren langs de basisscholen.

Zeeuws-Vlaanderen: in deze regio is het allemaal goed geregeld. Ze werken hier door middel van cultuurmenu’s. Maar wat zijn eigenlijk die cultuurmenu’s?

Het cultuurmenu is een programma-aanbod op het gebied van kunst, cultuur en cultureel erfgoed bestemd voor het primair onderwijs.  Per schooljaar krijgen de scholen per groep twee activiteiten aangeboden. Op deze manier maken de leerlingen kennis met allerlei verschillende kunstvormen en cultuur zoals literatuur, dans, drama, cultureel erfgoed, muziek, beeldende kunst en audiovisuele vorming.

Met het cultuurmenu bieden we de leerlingen van de basisschool een uitgebalanceerd en gevarieerd cultureel en kunstzinnig programma aan. Er wordt gewerkt volgens een schema waardoor de leerlingen nadat ze de school verlaten kennis hebben gemaakt met alle disciplines zoals hierboven vermeld. De activiteiten vinden vaak op school plaats, dan komt bijvoorbeeld een gastdocent langs op school of er is een voorstelling in de klas. Voor sommige activiteiten gaan de leerlingen naar het theater en ook diverse musea in de streek worden door de leerlingen bezocht.

Bron: Schrijver onbekend. Centra voor kunst en cultuur – Zeeuws Vlaanderen. Geraadpleegd op 9 maart 2012, via http://www.cultuureducatiezeeland.nl/centra/zeeuws_vlaanderen