De kunstenaarshand

Afgelopen dinsdagochtend (27-03-2012) zijn we met groep 7/8b van de Vossenburch naar het atelier van Marinus Boezem gefietst. We werden verwacht en mochten rondkijken. Als eerste kwamen we bij een enorm huis in hartje Middelburg, ontzettend groot en onwijs mooi! De kinderen vroegen zich af hoeveel zo’n huis eigenlijk zou kosten. Ik heb ze uitgelegd dat het een heel oud, historisch huis is en dat het heel duur zou zijn.

Toen moest er aangebeld worden, maar wie mocht dat doen? Ze stonden allemaal te popelen en uiteindelijk mocht iemand dus op de bel drukken. Er klonk een stem: jullie worden al verwacht, ik kom eraan. Het duurde even voordat de deur open ging (het is ook een enorm huis) en daar stond hij dan: Marinus Boezem. De kinderen werden hartelijk begroet en mochten binnen komen. Gelijk zag je al een aantal kunstwerken hangen. De kinderen mochten hun jas ophangen en kregen op de grote trap een geschiedenislesje over het huis. Het huis is namelijk een voormalig weeshuis, waarna het een meisjesschool werd en uiteindelijk is het een woonhuis / atelier geworden van een kunstenaar.

De kinderen vonden dit niet zo interessant, maar hebben wel goed naar de kunst om zich heen gekeken. We liepen door naar een kamer met stoelen en een grote bank. Hier kregen de kinderen een oud klokhuis filmpje te zien waarin Marinus Boezem geinterviewd werd over zijn kunst. Het ging over beweging en de manier waarop hij dat verwerkt in zijn kunstwerken. Na de film kregen de kinderen een mandarijntje.

We hebben de kamer gezien (het eigenlijke atelier) waar Marinus zijn opdrachten binnen krijgt, tentoonstellingen samenstelt, kunstwerken maakt en eigenlijk bijna altijd te vinden is. De kinderen kregen bij bepaalde kunstwerken tekst en uitleg. Ze stonden echt ademloos te luisteren. Hierna vervolgden we onze weg naar beneden, waar vele kunstwerken stonden tentoongesteld. Hier kregen de kinderen meer verhalen te horen, ook het verhaal over het kunstwerk voor de koningin dat Marinus in opdracht heeft gemaakt. De koningin is toen met een helikopter naar Middelburg gevlogen en met een auto en bodyguards naar het huis van Marinus gebracht.

Toen de kinderen ook nog hun vragen hebben mogen stellen, was de tijd alweer om. Ze kregen allemaal een hand en een meisje riep ademloos: Ik kreeg een kunstenaarshand! Die ga ik never nooit meer wassen!

Advertenties