Goudse kaas

Meester raaf zat in een eikenboom.
Hij klemde in zijn bek een heerlijk brokje kaas uit Gouda.
Meester vos, gelokt door deze droom
Van geur, keek op en sprak: “Doctor honoris causa,
U met uw wijs en alziend oog
En met uw glanzend zwarte toog,
Als ook uw stemorgaan zo mooi is als uw veren
dan moet toch ieder dier u als een feniks eren!”

Meester raaf, ontroerd door zoveel eer,
Wipte van tak tot tak en boog zich wat naar voren,
Keek toen trots over zijn snavel neer
Op meester vos en om zijn stem te laten horen
Gaapte hij met zijn bek héél wijd.
Maar ja, de kaas was hij toen kwijt.
Hij hapte er nog naar, keek treurig naar beneden.
De vos pakte zijn prooi en fleemde toen tevreden:

“Denk eraan, mijn waarde heer,
Elke vleier schenkt zijn eer
Aan door ’t lot verwende vrinden
Die zichzelf belangrijk vinden.
Deze wijze les, helaas,
Kost u wel dit brokje kaas!”
Beschaamd verborg de raaf zich in de eikentakken
En kraste toen wat laat: “Mij zul je niet meer pakken!”

Jean de La Fontaine

Advertenties

Draakje

In het Zeeuws Museum hebben ze een draakje op sterk water.

Klik hier voor een grotere afbeelding

Door de eeuwen heen is er onder de mensheid een grote belangstelling ontstaan voor monsters en fabeldieren. Wanneer de zeevaart over de wereldzeeën toeneemt, komen zeelieden thuis met fantastische verhalen over meerminnen en zeedraken. Op oude zeekaarten kun je die fantasiefiguren vaak terugvinden. Draken hebben altijd al tot de verbeelding van de mensen gesproken. Dinosaurusbotten worden aanvankelijk aangezien voor drakenbotten en er worden allerlei vervalsingen bewaard, van allerlei materialen.

Het draakje in het Zeeuws Museum is gemaakt van een binnenstebuiten gekeerde rog, die in de vorm van een draak is gevormd. Draakjes die op deze manier zijn gemaakt worden ook wel Jenny Hanniver genoemd.

Of zouden draken toch echt bestaan?